Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

...promień słońca...

Wiechu J. K.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Wiechu J. K.

Wiechu J. K.

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Promień słońca, słońcu skradziony
siedzi we mnie zupełnie oszołomiony.
Pyta siebie, co tu robię?
Zamiast w glebie, zamiast w niebie
siedzę tutaj sobie.
Gdzie ja jestem? Cóż za mroki, 
kręte i zawiłe drogi!
Gdzie ja jestem?!

Ty potrzebny mojej głowie,
na to mu odpowiem.
By rozjaśnić moją duszę,
by oświecić moje myśli.
Ty chwilowo w mroku nocy,
gdy udzielisz mi pomocy
to w nagrodę oddam ci swobodę.

Lecz promień nie czekając końca,
uciekł z powrotem do słońca,
gdy zapomniałem o nim na chwilę,
uciekł mi, a myślałem,
że był to żółty motylek.

 

 

Grudzień 1979 roku.
Z dedykacją dla mojej siostrzyczki Małgorzaty.

 

*********************

Edytowane przez Wiesław J.K. (wyświetl historię edycji)
6

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      zjawisko

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      znikły burzliwe pastele - miraż roztopiły się we wschodzącym Słońcu księżyc nieśmiały od południa zaznaczył swą obecność skrył się za swoimi chmurami przed silnym słońcem to może być owocny dzień
    • Lemert
      Połamane życie

      Przez Lemert · Opublikowano

      Ile warte jest życie, gdy kropla spadnie z czoła, kiedy kochasz zbyt mocno wciąż powstając z kolan…   Ile warte są słowa, gdy niemi mówią więcej, a milczenie wciąż krzyczy: tylko mnie pokochaj!   Ile wart jest twój dotyk, gdy podnosisz nieludzi porzuconych jak śmieci, kto ich znów obudzi?   Ile warte jest światło, gdy rozbłyśnie tak nagle, tylko razi zbyt mocno w nieswoim zwierciadle…   Ile warte są chwile płynące bezszelestnie, jak strumień pośród cierni, lub mgła na bezkresie…   Ile warci są ludzie, gdy swym cieniem się stają samotni, porzuceni, schowani w otchłani…   Ile wart jest człowiek odarty z sensu bycia, nie pytając nikogo bez pragnienia życia…   Ile warte jest dzisiaj nim się jutro zacznie… Czy tym co mija szybko, czy nie życiem właśnie?
    • Berenika97
      Porcelanowy związek

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję za serduszko! Jestem bardzo ciekawa Twojego wiersza. :) Pozdrawiam serdecznie. @Kwiatuszek   Bardzo dziękuję Ci z całego serca za te słowa! To niesamowite uczucie wiedzieć, że wiersz tak do Ciebie przemówił. Twój komentarz dał mi ogromną radość i motywację do dalszego pisania. Pozdrawiam serdecznie! @Andrzej_Wojnowski Dziękuję za tak trafny komentarz! To "układ funkcjonalny" - świetne określenie. Pozdrawiam serdecznie! @hollow man Najlepsza terapia to ta, która kończy się szczerością. :))) Bardzo dziękuję! @widelec Masz rację. Czasem to, czego nie mówimy na głos, krzyczy najgłośniej w naszych głowach. Dziękuję za komentarz! Pozdrawiam serdecznie. @Christine Bardzo dziękuję! Nie wiem, co powiedzieć.  Pozdrawiam serdecznie. 
    • Berenika97
      Pamiętanie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Christine Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost  Ale to będzie różne pamiętanie, mimo, że dotyczy tego samego zdarzenia - emocje nie są identyczne. :)  Dziękuję za czytanie. :) @huzarc Serdecznie dziękuję! :) Pozdrawiam. 
    • tie-break
      mania

      Przez tie-break · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Rozrabiaki z tych wierszy :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...