Na ile starczy sił, na ile starczy życia

[Arsis]

Chodź. Pójdźmy brzegiem skrzącej się plaży. Pobiegnijmy w ślad za słońcem, co eksploduje

czerwienią zachodu.

 

Pobiegnijmy przed siebie po prostu tak…I bądźmy znów, i bądźmy tacy…

 

Spójrz, w ciemniejącym niebie biała smuga po odrzutowcu,

który zniknął już dawno w powolnym prologu pędu.

 

W obłokach mewi gwar

płynie

opierzony krzykiem,

za horyzont, gdzie ryby opadają w toń srebrzystą płetwą.

 

Mijamy w haustach słonego powietrza

przechylone w piasku rybackie kutry.

Na masztach trzepoczące chorągiewki barw.

 

Chwytasz mnie za poły rozwianej na piersi koszuli. Przyciągasz usta moje do swoich

gorących ust.

I znów. Po wielokroć, po nieskończoność snów…

 

Zdejmujesz ze mnie w pośpiechu. Zrywasz w szaleństwie pożądania…

 

Padając w miękki piach, przywieramy do siebie wilgotną skórą. A z rozchylonych ramion wymyka się słońce.

 

Dysząc w udręce pragnienia

spijamy chciwie

krople ze swoich ust.

 

Obmywani

językami

białej piany. ..

 

Która to już fala,

który

sztorm?

 

Spleceni

ze sobą

i w sobie.

 

W uścisku, w szepcie słów.

 

W poszukiwaniu rozkoszy błądzimy wzdłuż i wszerz 

po zagłębieniach

i wzgórzach

nagich, lśniących ciał.

 

Który to już raz jesteśmy w raju, przekraczając bramy szeroko rozwartych, bezwstydnych ud?

 

W zgięciu twoich błyszczących kolan

szumi rozkołysane morze.

 

Pamiętasz blogi dotyk swoich piersi

na moim

kędzierzawym torsie?

 

Szeptaj, pieść…

 

Mów i nie odrywaj zmyślnych ust.

Mów tak jak wczoraj

i przedwczoraj. Mów tak

na ile starczy sił, na ile starczy życia.

 

Mów  i całuj. Obejmuj, kiedy jestem w tobie…

 

(Włodzimierz Zastawniak, 2023-04-10)

 

 

 

Edytowane 13 Kwietnia 2023 przez Arsis (wyświetl historię edycji)

[Stary_Kredens]

@Arsis erotycznie, ładnie, i tylko nie wiem, czy to prawda, czy marzenie skoro usta są  zmyślone, trochę literówek 

Kredens pozdrawia

[Somalija]

@Arsis Włodziu, mmm... Bardzo inaczej, tak...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.