Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

 

Mam zaiste serdeczną prośbę

bowiem sztuką jest skutecznie prosić

nie uczyńmy z naszego wczoraj

jak oni

szumnej i głupiej sprawy obyczajowej

w stylu kto kogo w co i jak zrobił

(a najczęściej robi się tutaj w balona)

niechaj nety gazety radio i telewizja

trwam chociażby

z nie lada zastanawiającym zacięciem

trąbią przebiegle o kimś zupełnie innym

i żeby co nasze

bardziej jak prima aprilis niż real pełny rozwagi.

 

 

Warszawa – Stegny, 01.04.2023r.

Opublikowano

@Leszczym

Przypomniałeś mi, że dzisiaj prima aprilis. Byłoby dobrze, żeby chociaż w jeden dzień w roku mówiono nam, gdy się nas wkręca. Tylko, że może jesteśmy wkręcani zawsze i we wszystkim, w jakiś tam sposób.

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano (edytowane)

>Mam zaiste serdeczną prośbę

>bowiem sztuką jest skutecznie prosić

 

Skoro prośba jest „serdeczna” i nic ponadto o niej nie wiemy to z jakiego powodu ma wynikać iż jest ona „skuteczna” ?

 

>nie uczyńmy z naszego wczoraj

>jak oni

>szumnej i głupiej sprawy obyczajowej

>w stylu kto kogo w co i jak zrobił

>(a najczęściej robi się tutaj w balona)

>niechaj nety gazety radio i telewizja

>trwam chociażby

>z nie lada zastanawiającym zacięciem

>trąbią przebiegle o kimś zupełnie innym

>i żeby co nasze

>bardziej jak prima aprilis niż real pełny rozwagi.

 

A to w ogóle jest niepotrzebnie zagmatwane i wymęczone, ja bym uprościł np. tak :

 

Wyłącz abonamentowy swąd

Włącz myślenie, oszczędź prąd

 

;)

 

 

Edytowane przez tmp (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@tmp A może właśnie prosić należałoby serdecznie? I w tej serdeczności jest metoda, skuteczność jakaś? To tylko propozycja wierszowa. No ładnie żeś ten wiersz podsumował i sprowadził do dwóch bardzo zgrabnych akapitów :))) Jakkolwiek Twoja wersja bardzo mi się podoba ja jednak pozostanę przy swojej :)) No w końcu jestem autorem i mam przestrzeń do wyboru i decyzji ;)))) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bardzo ładny wiersz  Na szczęście obecność może rozpocząć się w dowolnym momencie i zacząć mierzyc wspólne momenty
    • O tym forum dowiedziałem się od AI, która przysięgała mi, że jest to największe i najbardziej cenione  forum literackie w kraju. Czy w związku z tym, jako członek, mam obowiązek wstawiania tu cyklicznie swoich prac? Bo przyznam się bez nagonki, że wobec miernego zainteresowania tym co tu pokazuję, za bardzo mi się nie chce. ;) 
    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...