Nieudacznicy

[Pałucha Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadzam się z tym fragmentem wypowiedzi, ale czy to nie jest też uczieczka do świata, gdzie można coś powiedzieć, wyrazić uczucia? Czy w ten sposóbnie następuję rozwój takowego nieudacznika?? Chyba lepiej być bogatym wewnętrznie, niż załamać się.

[asher]

A już tak całkiem, poważnie, czy my przypadkiem nie kompensujemy tu pewnych braków?
Kim jest poeta w sieci, bloger, człowiek piszący w sieci - na to pytanie zapewne odpowiedzą następne pokolenia. Mamy wielkie, ogromne szczęście - czasem jesteśmy czytani. Ja tu funkcjonuję tylko po to.

A swoją drogą ilość tak zwanych poetów przekracza wielokrotnie ilość innych twórców. Bo niby łatwo - siadam, klecę trzy-cztery wersy i poetyzuję w sieci...

[K 2]

Dziękuję Wam wierszopisarze za Waszą twórczość.Nie jestem poetą, lecz w wierszach odnajduje własne dylematy, refleksje, chwile pięknie uchwycone piórem.Nie sądzę by ważnym było czy autorem jest zbuntowany młody człowiek, czy stateczny urzędnik. Chodzi o pewną dozę wrażliwości, umiejętność spojrzenia nieco głębiej i dalej.

[anastazja tel]

A czy nie każdy ma gdzieś w sobie [ czasem bardzo głęboko ] trochę nieudacznictwa ? Czy nie każdy czasem płacze całą noc nad rozdeptaną mrówką ? Czy nie każdy czasem tańczy na deszczu w obłąkańczym przypływie szczęścia ? Czy nie każdy czasem czuje że świat go pali i chce uciec jak najdalej ? Czy do tego trzeba naprawdę tej głębokiej poetyckiej [ urosłej w świadomościach prawie do jakiejś formy mistycyzmu ] wrażliwości ? Nie wierzę. Nie. Jeśli to o czym pisałam ma w sobie coś z nieudacznictwa to myślę [ mimo że przecież nie powinnam bo nie znam "wszytskich" ] że każdy jest na swój sposób nieudacznikiem. :) Nie żeby to złe bylo.

Pozdrawiam słonecznie jak dzisiejszy dzień. :)

[anastazja tel]

A tak poza tym
wiecie..
że
podobno
"Wszystko co nie odpowiada faktom jest poezją, nie kłamstwem"

Więc drodzy poeci - kłamczuszki.. (pasi-brzuszki ? :P) (przepraszam, tak jakoś się zrymowało)

[Pałucha Marek]

Każdy ma coś w sobie z poety, jedni mnie inni więcej! Każdy przeżywa na swój sposób to co odpiera prze oczy, uczy, zapach, dotyk, ale są nieliczni, którzy chcą się tym podzielić poprzez słowo pisane, a jeszcze mniej tych, którey się to udaje.
Znajdą sie oczywiście osoby, do których dotrze nasz przekaz i które odnosią porzytek z przeczyania naszego wiersza. Jednak najwięcej porzystku odnosimy my sami z dzielaniea sie częścią siebie z innymi :)