Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Żółw i osioł

Maciek.J
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Maciek.J

Maciek.J

Opublikowano
Opublikowano

Żółw tak powiedział z żalem do osła:
-Spójrz jak ta głową chce sięgnąć chmury
-Jak na wszystkich patrzy zawsze z góry
-Nie lubię żyrafy, jest taka wyniosła

Osioł mu odparł: drogi kolego
-To, że jest wysoka nic nie znaczy
-Bo dumę nie wzrostem się tłumaczy
-Możesz być żółwiem ale mieć duże ego

1
Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Nawet niezła bajka. Podoba się. Mam jednak jedną uwagę. W przyjętym w naszej literaturze zapisie, dialogi zaczynamy od myślników, ale myślnik powinien się znaleźć tylko na początku wypowiedzi każdej postaci, czyli jeden myślnik zwiastujący wypowiedź żółwia i jeden na początku wypowiedzi osła. I to wszystko. Są też inne sposoby zapisywania dialogów. Anglosasi stosują w tym celu cudzysłów, dość popularne też jest wyróżnienie dialogów za pomocą zmiany kroju czcionki, np. na kursywę. W takim przypadku myślniki stają się zbędne zupełnie.

 

Pozdrawiam

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Posem
      77#

      Przez Posem · Opublikowano

      Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • Berenika97
      bogowie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
    • Berenika97
      Kapryśne lato

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Toyer   Świetny pomysł - zażalenie do Nieba jako forma na gorzką refleksję o klimacie. Anioł, który zwraca odpowiedzialność ludziom, i personifikacja Ziemi jako kobiety z "uzasadnionymi kaprysami" dobrze łączą wątek ekologiczny z ironicznym komentarzem społecznym. Choć ostatnia linijka trochę zaskakuje. :)
    • Berenika97
      Gdy zmierzch spotyka świt

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Podoba mi się personifikacja czasu, który "także tęskni" - to nadaje całości prawie fatalistyczny, ale spokojny ton. A na końcu akceptacja losu - brzmi bardzo kojąco.
    • Berenika97
      List z drogi

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @wiedźma   Piękny tekst! Ta metafora „błota na butach” jako dowodu na to, że się idzie i doświadcza, niesamowicie do mnie trafia. Zatrzymanie na poboczu jest koniecznym momentem na złapanie oddechu i zyskanie dystansu. Brzmi jak pochwała własnego tempa w świecie, który wiecznie gdzieś pędzi.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...