Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

a kiedy spojrzysz dokoła gra świateł
nawija przestrzeń w tryby galaktyki
ciągnąc spiralę niosąc pieśń pochwalną
rwie próżnowładztwo ruchami precesji

jest szczegół w formie układ bezkrytyczny
fałda na krańcu nieznacząca wiele
gwiazda planety kilka muśnięć komet
przeszłość i przyszłość zliczona do setnej

tam białkorodni o cienie tykając
w pył odrastają dualizmem pojęć
wzór genotypu fenotyp korozja
lodowce wiatry efekt cieplarniany

byle do jutra pod osłoną nocy
słońca utratą gwiazd siewem rozdartym
klapki na oczach w lunety okular
miłości szukać i siebie nawzajem

lecz kiedy spojrzysz dokoła gra świateł
nawija przestrzeń w tryby galaktyki
pasma i widma wytartych dystansów
dopóki płomień na igrzysku słońca

Opublikowano

Dyć to o życiu, Droga Nataszko, dyć ;) tylko trochę z innej perspektywy.
Do tego com Ci pisał onegdaj, Messa, dodam na plus, że odszedłeś od punktacji rymów, a i jeszcze możn rozluźnić strofę, choć wiem, że nie brzmiałoby wtedy, jak lubisz.
Jeszcze za mało widzę :) i moje lenistwo etc.
pzdr. b

Opublikowano

miałem już niczego nie pisać - niczego nie komentować aleć skoro tacy dostojni nad moim pisaniem się zatrzymali - dyć dziękuję Nataszo o Bezecie - nie będę się kłócił o siebie i swoje pisanie - wszystko mi jedno - boć to jedyny chyba port gdzie człek zawija i kłotni widzi miarą galaktyki - a struny brzmią na każdą Nataszo prośbę, ech co za przystań

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Messa, Messa ... "kłótnia" - złe słowo
Prośba - możesz jej nie spełnić.
Mój komentarz do wiersza - dobra rada starego przyjaciela.
Korzystajmy czasem z rad innych, gdy sami nie widzimy dalej niż nasz kawałek kartki.

tak - masz rację - podziękowałem - a kartkę mam przed oczami bo cóż więcej ...
Nataszo - dziekuję za szybką odpowiedź - pomyślę o tej radzie
MN
Opublikowano

tak - masz rację - podziękowałem - a kartkę mam przed oczami bo cóż więcej ...

Messa , tylko nie próbój zatracić Siebie , przyjacielowi (przyjaciółce) nie znudzi się nigdy ten jeden specyficzny styl .

To tylko TY tak potrafisz pisać i czy w niebie czy piekle , zawsze gdy przeczytam będę wiedziała że to TY ...

A skoro "przyjaciel" podaje Ci nową kartkę , odpowiedz :) ....... NIC pod publikę , wszystko z duszy ....

Pozdrawiam choć marna ze mnie poetka.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Messa, Messa ... "kłótnia" - złe słowo
Prośba - możesz jej nie spełnić.
Mój komentarz do wiersza - dobra rada starego przyjaciela.
Korzystajmy czasem z rad innych, gdy sami nie widzimy dalej niż nasz kawałek kartki.

tak - masz rację - podziękowałem - a kartkę mam przed oczami bo cóż więcej ...
Nataszo - dziekuję za szybką odpowiedź - pomyślę o tej radzie
MN

Nataszo - przepraszam bo za ostro napisałem - dzięki za wskazanie - masz całkowitą rację - przyjaciołom należy wierzyć
MN
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Wiersz zrozumieć nie zdołam, ale jest w nim coś co mnie do niego przyciąga.
Fenomenalne pierwsze dwa wersy. Dla mnie one są po prostu świetne i ze względu na to , że reszty nie zdołam pojąc, wiersz ten dla mnie składa się jedynie z tych dwóch wersów.
Bardzo ciekawe a ich interpretacji jest mnóstwo :) .

Pozdrawiam.

Opublikowano

"a kiedy spojrzysz dokoła gra świateł
nawija przestrzeń w tryby galaktyki"

Głupota, ale nie mogęsiępowstrzymać aby zapytać. Czy te galaktyki są spiralne? :) Bo tylko do takich mi pasują te wersy.

  • 1 rok później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...