Ewolucja

[tomass77]

Pojawiłeś się jak Feniks
Ślepe pisklę wyrzucone z gniazda
Jeszcze nie zacząłeś widzieć
Innych odsunąłeś od ziarna

 

Pojawiłeś się jak eureka
I byłbyś może kimś ważnym 
Gdyby nie głuche echo 
Kimś na miarę człowieka 

 

Stworzyłeś własny mit 
Odziałeś go w szaty wiary
Patrzyłeś na niedościgłe gwiazdy
Jakości, kategorie - opisując świat cały 

 

Skazałeś własny gatunek 
Zaprzągłeś szczęście, dnie, noce
Mikroskop, teleskop twój takielunek
I wojna o wczesnej wiośnie

 

I jaki jesteś dzisiaj 
Rozdygotany o siebie 
Pytania dawno zadane 
Odczytać może niejeden
 

Edytowane 14 Lutego 2023 przez tomass77 (wyświetl historię edycji)

[finch]

Witaj. Ile rekwizytów, ale bez ładu i składu. Dużo tego i się gubi peel w znaczeniach i skojarzeniach. Nie przekonuje mnie zupełnie. Pozdrawiam

[tomass77]

@finch finch, wiersz jest jasny i przejrzysty. Prościej się nie udało. Natomiast twój nick.. Zagadka. Dodam, że wiersz w pierwszej postaci wyglądał zupełnie inaczej lecz biorąc pod uwagę wszechobecnych klakierów i rzeszę niezdolnych do choćby krótkiego zastanowienia się - tak wygląda. Inaczej nie będzie. Serdeczne dzięki za obecność. 

 

Pozdrawiam 

 

T.