Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Pewien znany, bystry ukwiał

Doskonale liczyć umiał.

A najbardziej, bez wątpienia,

Kochał tabliczkę mnożenia.

 

Ukwiał mądry i sędziwy,

Raz miał setne urodziny.

Na przyjęcie swe zaprosił

Klan krewetek i łososi.

A ponadto ośmiornice,

Płaszczki i kałamarnice,

Kraby, małże oraz wale,

I tak dalej, I tak dalej…

 

I wraz z panią Ukwiałową,

Menu usiadł i planował.

Liczydełko więc pożyczył,

Wszystkich gości mnożył, liczył…

 

‘Tak, chimery algi zjedzą.

W siedem rodzin nas odwiedzą…

Jeśli żono droga, nie wiesz,

Ile podać alg w zalewie,

Pomnóż siedem razy siedem,

Będzie to czterdzieści dziewięć!’

 

‘Przyjdą do nas też łososie,

Osiem grup, w każdej po osiem.

Skok jak zrobią na desery,

Zjedzą ich sześćdziesiąt cztery!’

 

‘Koni morskich przyjdzie dziewięć,

Każdy z żoną będzie siedzieć,

Każdy dzieci ma też dwójkę,

Więc przez dziewięć pomnóż czwórkę.

Dań trzydzieści sześć podamy, 

Plankton wraz z wodorostami’

 

Dalej ukwiał liczył kraby:

‘Ich zaprosił cztery sztaby,

W każdej ośmiu osobników

Krabów będzie też bez liku!

Dla liczebnej ich gromady

Są trzydzieści dwa obiady!’

 

Chełbie, kiełże, żółwie, stułbie…

Ukwiał gości liczył dumnie.

Juz podliczyl wszystkie raki,

Mnożył, mnożył te zwierzaki..

 

Chociaż mądry był nasz ukwiał,

To uwagę swą źle skupiał.

Gdy liczbami głowę kwapił,

Urodziny swe przegapił!

Edytowane przez Adriana Gawrysiak (wyświetl historię edycji)
  • 2 tygodnie później...
Gość Franek K
Opublikowano

Fajny wierszyk, choć ciut na bakier ze średniówką. Najrówniejszy jednak z tych Twoich tutaj.

Mała niekonsekwencja w końcówce. Skoro wcześniej zaprosił gości, to powinni byli się zjawić i mu o imprezie przypomnieć, czyż nie? 

 

Fajne masz pomysły, tylko pisz troszkę równiej :)

  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Może i się zjawili, ale on je przegapił i na tą imprezę nie stawił :)  

 

 

Udzielił ci się klimat wiersza i zacząłeś liczyć to czego nie potrzeba ;)

 

Moim zdaniem świetny rym dla dzieci, logiczny i z morałem. Poza tym ładna kompozycja słów, przyjemnie się czyta...

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...