...Bo nikt nie rozumie

[Ewelina]

Są takie momenty, w których myśli rozrywają ci czaszkę 

Z hałasem tak spektakularnym jak podczas wybuchu bomby

A nikt nie przychodzi...

Wokół pustka i cisza mimowolnie szelestna 

Bo w głowie wciąż słyszysz kroki

Tych co uporczywie nie przychodzą

Do ciebie

 

Są takie momenty, że duszę sobie tniesz

Pisząc

I będąc w gniewie 

Krzyczysz nawet

A nadal nikt nie przychodzi 

Patrzą na ciebie z ukrycia 

I nikt nie podejdzie 

Nikt nie przywitała się z tobą

 

Są takie momenty, że nikt nie rozumie

I nikt nic nie mówi

W milczeniu bezimienni dla ciebie doszukują się ratunku

Myją sobie milczeniem i tak czyste już ręce 

Nikt nie rozumie 

Mój Przyjacielu...

Nikt nie rozumie

Nikt nic o tobie nie wie

Edytowane 17 Stycznia 2023 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nadmiar myśli kłębiących się w głowie, które szukają zrozumienia.
Pewnie ktoś z czasem się znajdzie i spokojnie z akceptacją wysłucha.
Jest wiele dobrych ludzi na świecie.

 

[Ewelina]

@Rafael Marius na szczęście masz rację, na szczęście dobrzy ludzie istnieją, choć czy zrozumieją tylko dlatego, że są dobrzy i potrafią wysłuchać? Tu już tak pewna nie jestem...

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak regularnie rzecz ujmując to masz rację. Żeby kogoś zrozumieć to trzeba mieć też pewną wiedzę z psychologi chociażby. I mądrość życiowa też by się przydała. A z tymi dwoma to już może być trudniej.
Ale jak ktoś wysłucha z empatią to już dużo.

 

[Ewelina]

@Rafael Marius to prawda, czasem sam fakt, że zostaniemy przez kogoś wysłuchani bardzo wiele znaczy i niejednokrotnie daje pewien rodzaj ulgi, ukojenia.