przechodni

[koralinek]

dziś w mieście wyjątkowo tłoczno

przeciskam się przez masy

niebo spogląda w dół zza zasłony

szczerząc się nieszczerze

 

idę główną promenadą

zza głów przesuwających się 

przed wzrokiem

dostrzegam jego postać

 

potykał się raz czy drugi

jakby czymś umęczony

 

choć w sumie to niewiele zauważyłem

może to i owo -

szedłem tylko wzdłuż

za innymi

szkoda że tamten

w przeciwnym kierunku

 

raz wzniósł może dłoń do góry

ku niebu swój purpurowy sztandar

czy parę urwanych słów -

za głośno było by go wysłuchać

 

jakaś facetka

podała mu chusteczkę

mignęła przez ułamek sekundy

urwana łza

 

na pewno radził sobie dobrze

innych jakoś nie zainteresował

a przecież nie jestem od nich lepszy

 

a tak zresztą to po co tym sobie

głowę zajmować?

 

zamyślając się na chwilę

tamten zniknął

 

ładna dziś była pogoda w mieście

pilnowałem teczki przed kieszonkowcami

a swego interesu

jak siebie samego

12 I 2023

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 12 Stycznia 2023 przez koralinek (wyświetl historię edycji)

[Giorgio Alani]

@koralinek

Bardzo cenię sobie, gdy podmiot liryczny wypowiada się w pierwszej osobie.

Nie jest łatwo napisać taki utwór, jednak ten wiersz jest przykładem tego, że ty to potrafisz.

Poza tym, intryguje mnie ta postać przechodnia, który idzie w przeciwnym kierunku do wszystkich, jednocześnie pozostając przez nich niezauważony (lub może celowo ignorowany).

 

[koralinek]

@Giorgio Alani

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Skoro tak mówisz, to może coś w tym jest B). Dzięki zresztą za docenienie pracy.

Jak masz ochotę to możesz wyłapać nowotestamentalne nawiązania, wplotłem je tu by nadać określony wydźwięk utworu. Pozdrawiam i życzę miłej kawusi.