Straciłam nadzieję

[Ewelina]

Straciłam nadzieję. 

Taka jest cena 

pachnących kwiatem -

miłości naiwnych.  

Straciłam nadzieję...

I tylko wzrokiem trącam

tamten czas i mój i twój,  

w działaniach bezwstydny.

 

Straciłam nadzieję 

bez obaw i winy.

Nie będzie mnie ani ciebie  

I nikt za nami

nie będzie następny ani jedyny.

 

Straciłam nadzieję.

Ponawlekałam nitki na igły. 

Zacerowałam łaty

i czas ten w decyzjach bezmyślny.

 

Straciłam nadzieję 

o smaku dojrzałej pigwy.

 

Straciłam nadzieję.

A ty wciąż milczysz...

 

Nadzieja nie odchodzi... 

Tylko wtedy gdy nie było jej nigdy.

 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z tym to się nie zgodzę.

[Ewelina]

@Rafael Marius proszę... rozwiń myśl. Jestem ciekawa.

[staszeko]

Żyjąc tracimy powoli nadzieję na cokolwiek…

 

Proroczy wiersz.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Ewelina]

Dziękuję za komentarz :) 

Nadzieja potrafi wzniecić płomień, ale potrafi też zmiażdżyć, gdy przyniesienie rozczarowanie zamiast spełnienia.

Pozdrawiam świątecznie. 

 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja się nie zgadzam patrząc z punktu widzenia mojego subiektywnego doświadczenia.
Rzecz jasna rozumiem i wiem iż są osoby (spotkałem takie), które już po pierwszej miłości mają jej dosyć na całe życie. Powodem jest  ich typ osobowości, a idąc głębiej konstrukcja układu nerwowego. Potrafią bardzo mocno się zaangażować, a po rozczarowaniu zamknąć się na całe życie.

Nawet, gdy wchodzą w ponowne w związki to są już one takie na pół gwizdka, pozbawione głębszych uczuć i uniesień.

 

Z drugiej strony są tacy jak ja, którzy również rzucają na stos uczucia całą swoją duszę i podobnie przeżywają dramat porzucenia, jednak wychodzą z tego wciąż otwarci, tak samo jak przedtem, na nowe doświadczenia, które los przyniesie z nadzieją na jeszcze głębszą i piękniejszą relację.

 

Ja osobiście wierzę, iż ta ostatnia postawa jest dostępna dla wszystkich, ale tym pierwszym potrzeba nieco popracować nad przewartościowaniem własnego myślenia i ukształtowanych schematów. I dlatego się nie zgadzam, bo jest nadzieja, choć niełatwa.