Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Arsis To się cieplutko ubieraj, ja mam kurtkę z kaczego pierza i rękawiczki wełniane z reniferkiem... Nie miotaj się na zakupach, zawsze zrób kartkę, pomyśl co potrzebne i niezbędne, zapisz też coś o czym marzysz, coś miłego. 

Opublikowano

@Somalija kacze pierze i rękawiczki z reniferkiem, to jest to... ja nie mam rękawiczek, stare mi się już podarły... marzenia, a czymże one są... świąt nie mam, tak tylko sobie coś kupuje, abym miał co jeść... poza tym - nic

@Somalija za dużo zniszczenia, za dużo śmierci... trudno się odbudować... 

Opublikowano (edytowane)

@Arsis Święta, to cieszą tylko małe dzieci dla reszty kosztowny obowiązek... Nie znam Cię na tyle by ocenić zniszczenia, ale wiem jedno: te osoby które obok Ciebie zabrała już śmierć, życzą sobie żebyś żył za nie, więc masz podwójne obowiązki, życia, radości i trudów...

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
  • 5 tygodni później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Też nie potrafię ich zrozumieć. Jakby sami siebie nienawidzili za to jacy są ale nie chcąc się zmienić pragnęli zniszczyć wszystko to, co stanowi kontrast dla ich prymitywizmu, czyli resztę świata? Sergiusz Piasecki próbował nas z tym zapoznać w swoich powieściach np. "Zapiskach oficera Armii Czerwonej", ale poznać to nie znaczy zrozumieć... Ciężki temat zapodałaś ;)

Opublikowano

@tmp Nie mam problemów z ciężkimi tematami, ciekawi mnie historia początku ludzkości i od rewolucji przemysłowej do dziś... Piszę czasem o wojnie w nawiązaniu do II WŚ, te wiersze nie mają zbyt wielu odbiorców... chyba wiesz dlaczego... Pozdrawiam i dziękuję za przeczytanie tej miniaturki

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano (edytowane)

@Somalija Spoko, raczej w większości ludzie tu piszą o sobie więc jest to szczególnie wartościowe gdy ktoś podejmie jakiś temat dotyczący ogółu. A przy okazji coś takiego mi się zrymowało dla żartu w tym temacie;P

 

Mętny samogon zagryzam ogórkiem stęchłej słoniny wąchając skórkę

Syty na ciele mam wyższe cele: nakarmić muszę swą ruską duszę

Zatem zgotuję całemu światu los sowieckiego proletariatu!

 

Edytowane przez tmp (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@tmp Od roku myślę o rosyjskiej duszy, dlaczego ona nam, tak odległa, przecież mamy wspólne plemienne, słowiańskie korzenie... Baśnie rosyjskie, wiersze, życie zwykłych ludzi, nie ma w tym nic co może nas poróżnić... Niemiec teraz naszym bratem, Francuz, Anglik, jak to się stało... 

Opublikowano

@Somalija Wspólne korzenie były tak dawno temu, że nie mają już znaczenia.

 

W stosunkach między narodami odgrywają większą rolę czynniki geograficzne i gospodarcze. Rosja to imperium, a imperium musi karmić swą wielkość pomniejszymi państewkami, choć nie jest w stanie wykarmić własnych obywateli. Pięknie pisał o tym Kapuściński: Rosja to przemysłowa potęga, gdzie cały wytop stali idzie na produkcję drutu kolczastego, którym trzeba zabezpieczyć niezmierzone granice, a pozostałe rzeczy trzeba łatać sznurkiem.  

 

Nie zgodzę się, że Francuz, Anglik to nasz brat. Sprzymierzeniec tymczasowy, możliwe, ale na pewno nie brat. Wątpliwy sprzymierzeniec należy podkreślić, kapryśny niczym pogoda; wszystko zależy od tego, skąd powieje wiatr i jak długo nie zmieni kierunku.

 

Jesteśmy zdani wyłącznie na siebie i nie zapominajmy o tym.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ja też nie wiem co kacapom w duszy gra ale może to o czym ostatnio wciąż tłuką w swojej telewizorni: sarmaty, car-bomby i pragnienie hekatomby ;P

Opublikowano

@staszeko Staszku, myślę że tysiąc, lub nawet dwa tysiące lat, to jest nic jeśli chodzi o prawa biologiczne i człowiek, aż tak się nie zmienił. Ważną rolę odgrywa środowisko i kluczowe znaczenie mają  wydarzenia historyczne pomiędzy 1900-1945, spadły korony, do władzy doszli dyktatorzy, przetoczyły się dwie wojny...

 

A o braterstwie z Niemcami, już coś tam napisałam...  to talia kart innego rozdania...

DZIĘKUJĘ ZA KOMENTARZ, pomyślę jeszcze...

@tmp Czemu kasujesz komentarze? Nie zdążyłam przeczytać...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Za długie to było i nudne :) Ale zaintrygowany Twoim studium ruskiej duszy przeczytałem kilka wierszy Puszkina i spróbowałem coś machnąć jego manierą, może ich dzięki temu lepiej zrozumiem? ;P

 

Czarna godzina

 

Pod nieboskłonem ległem bezładnie

Karafka pusta, ni kropli na dnie

Przerwana sztafeta, dość już mam czystej

Świadkiem mi jeno niebo gwiaździste

 

Wzgardzili poetą knajpiani kompani

Gdy diengów mu brakło mając go za nic

Chociaż samotny, jednak nie zginie

Na czarną godzinę ma meskalinę!

 

Edytowane przez tmp (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdzie go nie schowałaś? Nie załapałem:) Ten rym ładnie? to tylko głupi żart przecież, wcale  nie puszkinowski. Ale te jego wiersze są drętwe moim zdaniem, przynajmniej te na które trafiłem. Nie tak irytujące jak Szymborskiej (ją trudno przebić), ale takie smucenie o jakichś swoich chwilowych stanach psychicznych.... Ale może to będzie puszkinowe podrywanie, skasujesz Violkę: "na Puszkina dziś próbują mnie brać a ciebie jak?" ;P

 

Pewna porażka, daremne znoje

Z góry przegrane toczę tu boje 

Ciekawsza bowiem wybrance mojej

Dusza rosyjska niż serce moje

 

Przepraszam, tak sobie zażartowałem tylko ;) A to wcale nie jest w jego stylu, nie potrafię, brakuje mi talentu czy coś... On  jakoś tak mało konkretnie się wyraża w zwrotkach, raczej w całości dopiero odnajduje się treść, a to już jest trochę trudno naśladować, sam nie wiem. Ale czy warto naśladować gdy się samemu lepiej potrafi? ;PPP Dobra, już się nie wygłupiam, dzięki towarzystwo :)  Ciekawy temat zapodałaś z tymi ruskimi, na czasie  i było o czym pomyśleć...

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ojej nie obawiaj się, nie stałaś się ofiarą internetowego psychopaty, to był taki żart w nawiązaniu do tej sytuacji z ubiegłego tygodnia gdy się wciąłem w waszą dyskusję z tym , że Tobie wiersze tu piszą a Violce to nie:) No tak po prostu chciałem coś śmiesznego wysłać... Jeśli nie wyszło to przepraszam:) Albo dam coś przeciwnego dla równowagi, to się może "wyzeruje"? ;)

 

Ciało me słabnie, oblicze bladnie

Znów krwi upija ta podła żmija

Somalija!

 

P.S. Przepraszam jeśli prześwirowałem, czasem te moje żarty tylko mnie śmieszą i może być to taki przypadek... :) Ale to tylko zwykłe wygłupy przecież tak jak te głupie rymy i w ogóle cała moja tu aktywność...:)

Edytowane przez tmp (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

chyba muszę być ciekawa, haha pogoda też mnie zamknęła w domu, wyszłam szukać przebiśniegów, ale znalazłam już krzaczki z kwiatami, ale tak wiało, poszłam na poczta i kawę, ze nie zdążyłam powąchać, a mocno pachną:)

U mnie na Powiślu rosną całe krzaki kaliny bodnantskiej jakby ktoś chciał wiedzieć, urocze kwiecie:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pozornie wszystko szło  normalnym, utartym trybem. Jednak pozory to zawsze tylko pozory. Musieliśmy już od dłuższego czasu udawać, że podoba nam się wystrój kawiarni. Nie irytuje nas puszczana muzyka. Nie rozpraszają rozmowy  przy sąsiednich stolikach. Płacz i krzyk dzieci,  biegających między stolikami. Kelnerzy byli świetni w stwarzaniu pozorów. Udawali usłużnych i przemiłych  a tak naprawdę wylali by  całą zawartość tac na nas  i w upokarzającym marszu do drzwi, wypędzili by gości do domu.  Nie lubili sztucznych uśmiechów i gier. Jak ja.     Wszystko było na bakier. Nawet deser. Zamówiłem to czego najbardziej nie znosiłem. Zamiast czarnego espresso  i ciasta czekoladowego. Zamówiłem ciasto z czerwoną porzeczką  a dodatkowo herbatę,  którą piłem tylko wtedy gdy byłem umierająco chory na grypę a i wtedy  siorbałem ją powoli i z obrzydzeniem. Sam jej ohydny zapach wywoływał efekt kolejki górskiej w moim żołądku. Ale w końcu  czego się nie robi dla wyśnionej kobiety. To już niestety ten moment gorączki serca w którym jak to mówią a gdyby ci kazała  skoczyć z dachu to byś skoczył? I pewnie skoczyłbym z jej imieniem na ustach.     Jedynym punktem zaczepnym  i zupełnie nie stwarzającym pozorów była Twoja postać po drugiej stronie stolika. Swe ciemne włosy upięłaś w wysoki kok, spięty na srebrne wsuwki. Makijaż miałaś delikatny, bo Twoje ponętne, duże oczy nigdy nie wymagały ostrego podkreślenia. Ich linia zawsze powodowała, że spojrzenie jakim mnie obdarzałaś  zapierało mi dech. Wiszące, długie kolczyki, rozświetlały Twą anielsko delikatną twarz. Założyłaś też zawieszkę z inicjałem imienia, którą podarowałem Ci ledwie wczoraj. Żałuję nadal że zgubiłaś poprzednią, prezent od mamy. Lecz mam nadzieję,  że ta będzie przypominać Ci  o mnie po kres dni.     Im więcej takich drobnych spraw wokół nas tym bardziej wierzę w przeznaczenie. A może Ty również wierzysz? Wierzysz we wróżby, sny, magiczne kamienie. Mój ołtarz, ugina się od złożonych ofiar. Sam oddałbym życie, duszę, wszystko, bo i tak w moich krokach, ruchach, snach  jesteś tylko Ty.     Dopiłeś już? Zapytałaś, delikatnie muskając swą przyjemnie ciepłą dłonią,  moje zaciśnięte na uszku filiżanki palce. Tylko przytaknąłem, patrząc smutno  w plątaninę chaosu, czarnych fusów. Wszystko wróży mi zawsze chaos. Najwyższy czas odejść w cień i mrok. Dukt i knieję. Cmentarze i bagna. Czas wrócić do domu.     Daj odczytam tą wróżbę. Co nam przyniesie los. No tak była w końcu domorosłą wiedźmą. Rozszczelniła mój chwyt i przesunęła delikatnie filiżankę w swoją stronę stolika. Delikatnie nią zakręciła. Reszka płynu zmyła  czarne fusy w środek naczynia. Jesteś gotowy? Patrzyła na mnie tak jakby wiedziała. Jakby znała mój los. Moje przeznaczenie. Szczęście którym była. Wbiła czujny wzrok w dno naczynia.     Kochałem jej aurę, magię  i sensualny teatr onirycznych wizji. To ciekawa wróżba. I spełni się niebawem. Czyżby.  Tylko tyle  potrafiłem z siebie wyrzucić. Jej czar, wyłączał moje zmysły. Chcesz wiedzieć co zobaczyłam? Tak. Chcę poznać prawdę.  O nas.  To rzuciłem już tylko w myślach.     Widzę młodą dziewczynę. Szalenie zakochaną i pragnącą szczęścia. Początkującą wiedźmę, którą otacza  szczelny sabat potencjalnych wybranków. Żaden z nich jednak  nie przemówi do jej duszy. Na granicy kniei, czai się olbrzymi wilk. Patrzy z chęcią mordu na chłopców  a na dziewczynę  z niesamowitym pragnieniem i czułością. Pokona bez problemu  tych bezbronnych młokosów  a dziewczynę porwie w bezkres gajów. Jest jej opiekunem i strażnikiem. Kto wie może będzie jej lubym. Nic nie będzie w stanie go powstrzymać. Złapała moją dłoń. Zimną i wręcz sztywną od napięcia. Co myślisz o tym? Zrozumiałem tylko, że z fusów odczytała mój plan.              
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      .... :) nie Ty jeden... ale może troszkę zniknie, z Twoja pomocą.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @karenka... już na wstępie wspominasz, jw. wycięłabym "te", bo chodzi przecież o.. tamte.. dni, co wynika z treści. ... wg mnie, chyba lepiej zabrzmi.. pieśni niosły się.. echem.. itd.  To z drobiazgów. Poruszasz w treści ważne sprawy współczesności, może troszkę zbyt dosłownie, ale przekaz jest wyraźny  i to jemu właśnie, zostawiam plusik..:) Pozdrawiam.
    • @andrew... "radość o poranku".. jakby nawiązanie do "Świtu", który przed chwilką czytałam. Jak dobrze, że nie mam potrzeby być gwiazdą.. :) bo i po co, lepiej na gwiazdki spoglądać, te na niebie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      W końcówce... zasugeruję... by obudzić świt. i dopowiem sobie samej... i sny... skrzące na łące.. ;) Pozdrawiam Cię.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Świetne to jest.!  ... tak lepiej, szarpanie się ze światem niewiele da, a może zmącić wnętrze, doświadczyłam na własnej skórze. Dobry "Świt"... oddychajmy kolejnym prankiem i.. zauważajmy.. że jesteśmy, może też ktoś obok... Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...