Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zostajemy razem
przyjmując ją
jak komunie
pierwszą lecz nie ostatnią

nadwrażliwi
z otwartymi duszami
dobrzy
z niezrozumiałymi słowami

skłóceni
sami ze sobą
w tłumie- samotni

tak zwyczajni
taK prawdziwi

uleczamy się dzwiekiem
dostając opłatek
chwilowych przyjemności
zastępując prawdę
spoglądamy sobie w oczy

na niby

Opublikowano

och taki śliczny wiersz!
ale czemuś mi wszystko zmyła słowem "na niby"?!
prysł cały czar tej chwili! (tej opisywanej przez Ciebie)
ale....może ja przewrażliwiona jestem...
w kazdym razie wiersz bardzo mi sie podoba :)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

Opublikowano

hmmm
źle to ujęłam..
ale to "na niby" sprawiło że cała reszta zamienia się w pyłek, w taką chwilę właśnie...ja to tak odebrałam, może źle..

w sumie chyba rzeczywiście źle, czytam kolejny raz i wiem już o co mi chodziło, tzn dlaczego tak napisałam po pierwszym czytaniu.
Tylko teraz...jakoś tak, jeszcze smutniej...przez tą prawdę placeba...
ech albo wogóle nie rozumiem tego wiersza...
no, ale to nie zmienia faktu, że mnie sę podoba a odbieram go na swój sposób :)
Mam nadzieję że autorce to nieprzeszkadza?

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!!   @Berenika97 Bardzo dziękuję !!!   Zbliżający się koniec Dariusza był typowy dla wszystkich upadków władców absolutnych. Musisz sam rozliczyć się z losem, nikt już na końcu nie poda ci ręki.   Król ma tysiąc ludzi. Coraz mniej wierzy w ich tysiąc serc.   Pozdrawiam
    • @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!   Masz rację, tych "niedopasowanych" jest naprawdę wielu, niezależnie od tego, po której stronie maski się stoi. Serdecznie pozdrawiam.    @andrew   Bardzo dziękuję za piękny komentarz. Serdecznie pozdrawiam.    może i się spóźniamy ale dzięki, że czekasz że patrzysz że nie odwracasz wzroku kiedy ja odwracam się od siebie @lena2_   Bardzo dziękuję!    Myślę, że czasem to właśnie te momenty, które wymykają się logice, najlepiej oddają to, co chcemy nazwać.  Serdeczności!    @Charismafilos   Bardzo dziękuję!  Często w życiu szczerość i smutek chodzą w parze.  Serdecznie pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za tak głęboką refleksję – ta koncepcja "wymiarów" bardzo mi się podoba. Rzeczywiście, można być "obecnym" w jednym wymiarze, a jednocześnie nieuchwytnym w innym.  A ta scena z Bohunem i Heleną - fajne porównanie. Ten moment, kiedy wszystko zostało "rozwiązane", a mimo to w oczach pozostaje coś niedopowiedziane, ten cień, który nie chce się rozwiać - to właśnie ta sama "nieobecność w obecności".   Serdecznie pozdrawiam. 
    • W domu marzeń nie dziwią często splecione dłonie ani mocno bijące serca W domu marzeń nie dziwią gesty proste lecz miłe jak początek wiosny W domu marzeń nie dziwi szczerość i prawda matki ojca i dziecka Bo w domu marzeń mieszka podlana słowem i gestem najwyższa wartość Wartość którą nie wszyscy nazywają miłością
    • @Trollformel   Lubicie się z wzajemnością!  :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...