Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Widziane obok

Wochen
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Wochen

Wochen

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Zgiełk wokół

Wewnątrz pusto

Smutno

Miesza się ogół

Oplata pajęczyna

Pojedyncze chwile

Gęstnieje tłum

Słowa gubią swoje znaczenie

Ślady stóp muszą biec

Z prądem

Niekoniecznie

 

Zabiorę ze sobą telefon

Bilet jednorazowy

Zapasowe kanapki

Na wszelki wypadek ładowarkę

Banknoty i nadzieję

Może dziś będę

Zauważalny

Na długość ramienia

Zbliżę się

Niepewność zarumieni się

Pierwszym pocałunkiem

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Robert Wochna (wyświetl historię edycji)
3

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Aleksander Hoorn
      Fauna&Flora

      Przez Aleksander Hoorn · Opublikowano

      @SilentiumAeternum   1. Ten wiersz jest ładnie opakowaną pogadanką dydaktyczną, napisaną aby przekonać odbiorców do określonej tezy, ocenić ich zachowania i podsunąć gotowy, jedyny słuszny sposób percepcji świata. Najpierw opisujesz piękno świata, ale w taki sposób, żeby nikt nie musiał się nad tym zastanowić, po prostu rąbiesz bezdyskusyjne "piękną naturę", "cudownie kolorowe" , tak na wszelki wypadek, żeby wątpliwości żadnych nie było. Na końcu podmiot wyraża coś pomiędzy żalem, a pretensją, że ludzie nie widzą świata tak, jak on, a przecież jak oni tak mogą, a przecież powinni, a przecież to jest brak wdzięczności, miłości, wrażliwości. Ten "kat" na końcu brzmi już tak karykaturalnie, że odbiera utworowi jakąkolwiek perswazyjność. Człowiek (w tym wypadku to synonim słowa "czytelnik") zazwyczaj nie uczy się z cudzych kazań, a buntuje się przeciwko narzucaniu mu oglądu rzeczywistości. Najskuteczniejsza autorefleksja wychodzi zawsze z doświadczenia. Pozwól więc czytelnikowi na rzeczywiste doświadczenie tego, o czym piszesz. Pokaż to obrazami, wywołaj emocje, a nie je narzucaj arbitralnie - wtedy utwór osiągnie swój cel. Wprowadzenie, zawierające opis tego, co widać z okna - to dobry zaczyn (po wyrzuceniu z niego ozdobników). Druga część - jak wspomniałem - niestrawna.   2. Raczej na dobry początek odpuść sobie mowę wiązaną, bo nieporadność techniczna odwraca uwagę od treści.   AH
    • Berenika97
      Współczesna polityka

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Współczesna polityka to ludowe mity: Kto głośniej straszy diabłem, ten chodzi na szczyty.
    • Alicja_Wysocka
      bez tytułu

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      nie żyję po to żeby pisać a jednak piszę lecz raczej po to żeby żyć
    • Berenika97
      Osobiście

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   To ciekawe, że nazywasz to egocentrycznym - jakby wiara w siebie była czymś wstydliwym. A jednak bez niej nic się nie skleja. Może to nie egocentryzm, tylko jakiś rodzaj wewnętrznej spójności - wiesz kim jesteś. :) 
    • Berenika97
      Bez skarg

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stukacz   Mocny, nasycony tęsknotą tekst. Świetnie oddany jest stan zawieszenia między pamięcią a zapomnieniem. "Otchłań pustki i dech suszy" to fraza, która idealnie podsumowuje ten bolesny krajobraz duszy. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...