Żebym chociaż umiał

[Dekaos Dondi]

łąka ukwiecona wiatr wyplata wianki

 

z kwiatów zwiędłych nawet z nimi właśnie tańczy

 

gwiazdy pod sklepieniem świecą mrokiem dali

 

może chociaż jedna potrafi ocalić

 

 

 

na zielonej między zając uszedł łowcom

 

biegł on wszakże krzywo a nie łatwo prosto

 

gdzieś na białej kartce wyraz myśli w kratkę

 

żeby być początkiem zdania tego właśnie

 

 

 

łódka wciąż dziurawa lecz jakoś nie tonę

 

palec w dno wciśnięty powstrzymuje wodę

 

chciałbym podziękować choć nie widzę reszty

 

jednak mnie owiewa jakiś podmuch rześki

 

 

 

przesypana plaża poza morza krawędź

 

podłamane żagle i bałwany nawet

 

a na horyzoncie dal jest mgłą spowita

 

żebym chociaż umiał ów wierszyk odczytać

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Faktycznie nie łatwe to zadanie, ale będę próbował.

[Rafael Marius]

@Dekaos Dondi

Być może jest on o nadziei biorącej się z tego
iż we wszystkim można znaleźć coś dobrego

 

[Dekaos Dondi]

Rafale Marius↔Dotknąłeś słowem komentarza, istoty problemu.

Trza dać coś z siebie, a nie jeno leżeć na plaży i mieć nadzieje,

że piasek na plaży urośnie i ktoś za mnie, skleci wymarzone zamki z piasku.

Nie piję do kogokolwiek. To jeno metafora, która też moje wady zawiera:)
Pozdrawiam:))