Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zabójcza nuda

Gość Franek K

Przez Gość Franek K
w Limeryki

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Nie pił, nie palił Jan z Częstochowy,

nie był za bardzo też rozrywkowy.

Życie prowadził bardzo przykładne,

nie miał na boku kochanki żadnej,

z nudów chłop umarł, chociaż był zdrowy.

 

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano

Już Schopenhauer napisał że są dwaj wrogowie ludzi, biednych bieda, a niebiednych - nuda. 

Poza tym utwierdziłeś mnie w przekonaniu, że w  krótkiej formie można zawrzeć wszystko, jak się jest bardzo zdolnym, jak autor niniejszego. Pozdrawiam

P.S. Mojej też się bardzo podoba:). 

1
staszeko

staszeko

Opublikowano
Opublikowano

Mądry limeryk.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Często sobie wyrzucałem, że zamiast się poświęcić w młodym wieku pracy i nauce, uganiałem się za spódniczkami, dopóki nie przyjechałem na spotkanie klasowe: ci co najwięcej zakuwali i nie wychodzili nawet na dwór, niczego nie osiągnęli, dogorywali na marnych posadach, zgorzkniali, że coś ich ominęło.

 

Gdyby każdy żył przykładnie, żaden system długo by nie pociągnął i zbankrutował, bo koniunkturę napędzają ludzkie słabości.

Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@Annie

 

To prawda, ale mógł se chłopina po(d)żyć.

 

Dzięki Annie i pozdrawiam. 

 

 

@Marek.zak1

 

No nie przesadzajmy, panie Marku, ale miło mi. Ukłony dla małżonki.

Ten Schopenhauer to był mądry gość. W socjologii istnieje takie pojęcie jak dziedziczenie biedy. Ciekawe, czy nuda też jest dziedziczna. Poza tym w biedzie rodzi się dużo więcej dzieci, więc o nudzie w biedzie chyba nie ma mowy.

 

Pozdrawiam. 

 

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

@Kapistrat Niewiadomski

 

Trudno się z tym nie zgodzić. Większość artystów prowadzi zresztą dość rozrywkowe życie, napędzając nie tylko koniunkturę, ale i własne koncepcje. Powszechnie wszak wiadomo, że spiritus movens. Poza tym, jak pisał S. Staszewski: "Padniemy, ale zgódźcie się, że z tylu różnych dróg przez życie każdy ma prawo wybrać źle". To "źle" to kwestia interpretacji.

 

Dzięki i pozdrawiam. 

 

 

Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trzeba jednak mieć balans w życiu a tak z perspektywy znajomych, to nie ma reguł, z tą nauką i dziewczynami. Mnie trochę minęło, ale tylko trochę, z drugiej strony szkoła i klub sportowy nie było lekko, ale  finalnie wyszło dobrze:). Pozdrawiam

1
Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

@iwonaroma

 

Chyba pani Celińska tak kiedyś śpiewała: " Chcesz być zdrowy? Starań dołóż, nie pij, nie pal, nie cudzołóż (...), a najlepiej nie żyj wcale".

 

Dziękuję i pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      Mąż kochanki

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Dla niejednego faceta spotkanie z mężem kochanki może stanowić traumatyczne przeżycie. Niektórzy pamiętają, jak takie spotkanie skończyło się dla Andrzeja Zauchy, a przecież kryminalne kroniki obfitują w podobne zdarzenia.  Pewnego dnia szedłem parkową aleją i zobaczyłem idącą z przeciwka parę. Od razu rozpoznałem ją z mężem. W tym momencie odwrócenie się, czy ominięcie mogłoby wzbudzić podejrzenia, więc gdy odległość się mocno zmniejszyła spojrzałem na nią, lekko się uśmiechnąłem. -Dzień dobry, na spacerze – zagaiłem obojętnym głosem - Korzystamy z pogody-odpowiedziała i tylko ledwo widoczny uśmieszek błąkał się w kącikach ust.   Nie zauważyłem ani zmieszania, ani jakiejkolwiek nerwowości. Trzymała męża za rękę, jak najbardziej oddana żona. Osobiście nie czułem się komfortowo i nie chciałem przedłużać spotkania. -To wszystkiego dobrego i udanego dnia – rzuciłem obojętnie i ruszyłem w przeciwnym kierunku.   Byłem pełen podziwu dla jej aktorskich zdolności. Wiedziałem, że mąż za parę godzin wylatuje za granicę na kilka dni i już byliśmy umówieni na kolację i nie tylko.
    • lovej
      Wulkan, nie kobieta

      Przez lovej · Opublikowano

      @bazyl_prost Wolę w Polsce mieszkać .
    • Marek.zak1
      Ona wymarzona 2. Wierna

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Zawsze warto mieć złudzenia. choć pewności nigdy nie ma.    
    • Berenika97
      Drapieżnik

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Wiersz genialnie oddaje fizyczne odczucia towarzyszące koszmarom. To walka z własną biologią, która staje się więzieniem. Obrazuje frustrującą niemoc. Miasto w tym utworze nie jest tłem - to antagonista.To nie człowiek zna miasto, to „ulice rozpoznają mnie szybciej”. Miasto ma krew, oddech i pamięć. Asfalt „zlizuje imię z dokumentów”. To sugeruje, że lęk dotyczy nie tylko fizycznego zagrożenia, ale całkowitego rozmycia się ego. Podmiot staje się „porcją” konsumowaną przez przestrzeń. „Drapieżnik” podążający za bohaterem jest uosobieniem nieuchronności. On czeka. To sugeruje, że drapieżnikiem może być czas, śmierć lub własna przeszłość (lęki, o których „bruk wie, zanim zdążę pomyśleć”). To walka z czymś, czego nie da się pokonać dystansem, bo to coś jest częścią „scenariusza” snu. „Każdy krok ciągnie się, jak źle postawione zdanie, którego nie da się cofnąć” - Sugestia, że życie (lub sen) jest formą zapisu. Błąd popełniony raz (w ruchu, w decyzji, w słowie) staje się nieodwracalnym ciężarem. To wprowadza motyw winy lub poczucia błędu egzystencjalnego. Zakończenie wiersza uderza w nuty grozy. Pył pod paznokciami to motyw przenikania się światów. Sugeruje, że trauma lub doświadczenie „miasta-koszmaru” jest realne i zostawia fizyczne ślady. Dla mnie to wiersz o bezbronności człowieka wobec własnej podświadomości, która potrafi stworzyć więzienie bardziej realne i duszne niż betonowy świat za oknem. Jest świetny, bo można go interpretować na kilku poziomach - psychologicznym, metafizycznym oraz czysto sensorycznym.
    • Berenika97
      Sklep pana Kumara

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lenore Grey   Świetna historia o tym, jak czasem dostajemy dokładnie to, o co prosimy - tylko nie w sposób, jakiego się spodziewaliśmy. Morał - nigdy nie zadawaj pytań egzystencjalnych, gdy jesteś zdenerwowany. I zawsze czytaj regulamin przed zapłatą. Zakończenie z krokodylem to idealny akcent!  Pozdrawiam     

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...