Świat Naszych Ciszy

[Dekaos Dondi]

Czyżby świat, ten który znałem, przestał istnieć?

Pamiętam, że wczoraj z nieba leciały piękne strzępki.

Okrzyków radości nie było końca.

 

Dzisiaj grób.

Tu i tam.

Nie słyszę nawet siebie.

 

Okna na noc zostawiłem przymknięte.

Nagle przeciąg. Wazon spada na podłogę

Domniemam, że rani dźwiękiem ciszę.

 

Wstaję z łóżka. Spoglądam przez okno.

Zastanawia mnie jedno. Jadą samochody.

Kartki fruwają.

Ludzie gestykulują, lecz nie słyszę żadnych dźwięków.

 

*

Wychodzę na zewnątrz. Czytam pierwszą z brzegu.

 

„Czy ty nie rozumiesz, co się stało. Przestaliśmy mówić i słyszeć’’

 

Chwytam następne: „ Zwierzęta słyszą. Mają nad nami przewagę”

 

„Ale nie mówią’’

 

„A skąd wiesz?’’

 

*

Czy wszędzie tak?