Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Każdy był głodny czuł wagę grzechu

Waldemar_Talar_Talar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Każdy  kiedyś  był  kochany

widział biedę miał pod górę

był głodny czuł wagę 

swojego grzechu

 

Każdy chciał być idolem

wierzyć w to co on 

wierzył - gubił nadzieje

widział czarne chmury

 

Każdy umiał marzyć

z Bogiem rozmawiać 

był cieniem ojca i matki

umiał warzyć słowa

 

Każdy z nas szukał prawdy

w tym co smuciło było

nie na rękę chciało

pokazać że życie to nic

 

W każdym z nas tli się 

iskierka nawet gdy

burza i wiatr to ona

naszym sensem

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
4
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - dziękuje za te dobry -  cieszę się że czytasz - 

                                                                                                  Pozdr.

Witam - zgadza się  - dziękuje za przeczytanie - 

                                                                                      Pozdr.

Witam - tak ta iskierka dużo może to fakt -  dziękuje za przeczytanie - 

                                                                                    Pozdr.uśmiechem.

                                           

Witaj - cieszy mnie że czytasz - dziękuje za to i pozdrawiam.

Witam - i niech tak zostanie - miło że czytasz - 

                                                                                    Pozdr.serdecznie.

@Łukasz Jasiński -  dziękuje - 

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      plaża

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Niezwykle zmysłowy erotyk, w którym intymność dwojga ludzi splata się z pierwotnym rytmem natury. Jest u paralela między żywiołem morza a ludzką namiętnością, natura jest żywym organizmem, który czuje i dyktuje rytm. Fraza „nagle tracę krawędzie” oddaje moment, w którym namiętność i bliskość sprawiają, że człowiek przestaje być osobnym bytem. Oddech "nie ma właściciela" i kochankowie stapiają się ze sobą i z nocnym pejzażem. "Skóra zaczyna pamiętać zanim dotyk jeszcze się wydarzy” - to piękna metafora - ciało ma swoją własną intuicję, która wyprzedza myśli. A dotyk staje się „najprawdziwszym językiem”, który potrafi wyrazić więcej niż jakakolwiek rozmowa i który, jak sugeruje puenta, ma szansę przetrwać dłużej niż sama fizyczność. To przepiękny tekst o całkowitym poddaniu się chwili, drugiemu człowiekowi i naturze, a fizyczność jest podniesiona do rangi mistycznego, niemal kosmicznego doświadczenia.
    • Sylwester_Lasota
      Bełkot

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję.  Mówiąc szczerze, to metaforyka ma głównie na celu slalom między lagorytmami

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . To też jest pewien znak naszych czasów stety, albo niestety, jak kto woli. Serdeczności.      P.S .: Zapomniałem dodać, że będzie z tego piosenka
    • Poet Ka
      We śnie

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Na liniach czasu mowa o odnawianiu, odradzaniu się   oraz o możliwości budowania  zgodności ze światem   
    • Na liniach czasu
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez Na liniach czasu · Opublikowano

      @LessLove

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • Berenika97
      Nie mam ambicji

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @viola arvensis   Genialny! Czytam to, leżąc na kanapie (oczywiście odkładając inne obowiązki na następne dni, jak dobrze, że jest niedziela! ) i czuję głęboką duchową więź z tym tekstem. W świecie, który każe nam ciągle biec i realizować cele, ten wiersz działa jak idealnie schłodzone martini. Świetna jest płynność i lekkość formy, która idealnie kontrastuje z treścią. Piękna pochwała świętego spokoju!   Przeczytałam, polubiłam, stery też rzuciłam. Wiersz w punkt trafia, bez dwóch zdań, czas na relaks, a nie plan!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...