Zgłoś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  Troszkę niepokojąco podnosi głowę jakby gotowa do skoku, gdy się do niej zbliży, też tak jednak pomyślałam, że pomimo niezwyklej atrakcyjności, jednak nie ;) Ja ją znalazłam, wiesz? Tuż pod suszarką z praniem.  Dziękuję, pozdrawiam:)

@Berenika97   Klimat prawie jak z kryminału - coś dla mnie!  świetny wiersz! :)

@Berenika97   Fajne - czasami tak właśnie bywa! :)

Na stole pachnące racuchy przegoniły smutek, przyniosły tyle radości, że starczyło jeszcze dla tego, kto przyszedł ostatni.   Czuwała, gdy czoło rozpalone jak piec płonęło gorączką. Robiła zimne okłady, trzymała mnie za rękę, opowiadała bajki, bym się nie bała.   I ten obraz, który od lat wisi na ścianie, pozostaje taki sam, nienaruszony. Jest na nim chłopczyk, który nigdy nie chodził. A jednak wstaje, z uśmiechem biegnie do swojej mamy. Myślę, że artysta, który go namalował, musiał mieć wielkie serce, bo inaczej nie potrafiłby namalować nadziei.   Miłość biega boso, lecz nie pytam dlaczego. Zna drogę do każdego serca. Jeśli choć raz zamkniesz przed nią drzwi, utracisz na zawsze wszystko, co w człowieku najbardziej ludzkie.   Autor wiersza  Damian Moszek.      

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97   Ojej, jaki wzruszający wiersz. Niesamowite, jak potrafisz pisać o tragicznych wydarzeniach bez patosu.