Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zjawa

Klaudia Gasztold
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Klaudia Gasztold

Klaudia Gasztold

Opublikowano
Opublikowano

Zjawa

 

Nie bój się 

Ona pragnie 

Twojego uśmiechu 

Nic po za tym

 

Pamiętasz jak przestała krzyczeć 

Gdy się do niej zbliżyłeś?

Szybko łzy zniknęły 

Zastąpił je nadszeroki uśmiech 

 

Jak każde dziecko choć nim nie była 

Pragnie zaledwie cząstki uwagi

Aby poczuć się lepiej 

Zapomnieć o bólu

 

Wychudzona o dużych ciemnych oczach

Z włosami zakrywającymi ramiona

Zagubiona

Czujesz jej głód ? 

Przenikający każde ledwo słyszalne echo

 

Tak bardzo chciała by ją ktoś odnalazł 

Zrozumiał 

Nim ogień całkowicie  ją strawi

 

Nie potrafi zasnąć 

We dnie gdzieś znika

Nieobecna

By nocą łkać w zaroślach 

 

 

Klaudia Gasztold

 

5

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Gdy czarna tęcza

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Benjamin Artur - @Berenika97 - @Posem - @Poet Ka - dzięki - 
    • wiedźma
      AI OWSZEM

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • Wiechu J. K.
      Cukierek z literek

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Sylwester_Lasota
      Wiersz katastroficzny

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Sylwester_Lasota
      Wiersz katastroficzny

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...