Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Gdybym była kobietą


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

Ach, Och, gdybym to ja była kobietą

i męża zrazu zachciała najbardziej

i nie wstydziłabym się wcale swojego ciała

ach, och, kręciłabym się w ładnej sukience

obok Pana Barei współczesnych czasów

bo przecież

tacy nawet teraz też gdzieś muszą być

albowiem

zawsze byli, są i będą.

 

A on – Pan Bareja obecnych chwil

ożeniłby się z czasem

i nic nie szkodzi, że tylko dla zabawy.

 

 

Warszawa – Stegny, 08.10.2022r.

 

Inspiracja poetka: TylkoJestemOna

Edytowane przez Leszczym (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@TylkoJestemOna Ależ ja mam 1 swoją książkę do zaprezentowania i właśnie planuję 2 taką książkę, ale w tym zakresie nie uprzedzajmy wypadków ;)) A propos bycia poetą. Jakiś czas temu był tutaj gość o nicku Error Eros. Kapitalne teksty pisał. Miał z nas wszystkich chyba najwięcej wyświetleń i polubień. I nawet on nie uważał się za poetę ;)) A był nim na bank ;))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Konrad Koper  Bo wiesz,  ten wiersz jest jak ta kałuża - każdy zobaczy tyle, ile się nad nią pochyli.
    • Zaciągam się, wciągam cały dym  Wypuszczę go, jednym wydechem.  Nie pomyślę o wspomnieniu mym! Zamknę się w głowie, jednym oddechem.    Paczce bliżej do pustki, trochę jak mi, beznamiętna, samotna i durna. A w nocy ten sam koszmar mi się śni. Ciemna, pełna lecz bez wieczka urna.    Buch wymyka się spod mych warg, sinych - fioletowych podniecająco obrzydliwych.  Czy wysiłku mego jesteś dziś wart? odpowiedzi brak, mało słów prawdziwych.
    • Przyjechałaś, zobaczyłaś, zabłysnęłaś jak droga mleczna na niebie, dałaś namiastkę nadziei, że życie bywa piękne i inne różne takowe, odjechałaś i zapewne poszłaś do niego, a zaraz potem z nim. Uważałaś  że z nim mozna więcej i lepiej i z planami i że on sprosta we wszystkim. Mało tego, bo chciałaś żebym ja jeszcze wspaniale i cudownie i z gracją i z sympatią i z fantazją to opisał, a zatem wymogłaś na mnie powyższe frazy co do słowa, co do litery, co do kropki i co do przecinka. Wyszła nam - taka nasza - cudowna intryga.     La Bastide, 21.06.2026r.
    • @Natuskaa I choć strop niski, a ziemia ciężka, życzę wam okna na tamtą stronę. tam, gdzie zielone paznokcie dotkną w końcu słońca, a smutki zamienią się w prawdziwy bal.   Pozdrawiam :)
    • @Poet Ka  Tez cień narcystycznej gry, i iluzję, i prawdę jednocześnie.    Bo są tacy, którzy potrafią zakochać się we własnym świetle odbitym gdzieś w świecie. Nie potrzebują drugiego człowieka w pełni, wystarczy im echo siebie.  @Sylwester_Lasota, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...