Precz z lustrami

[Maciejka Pomorska]

w oczach naprzeciw
widuje nie wypełnione tła
nie odbija się już w lustrach

na krawędziach pancernych szyb
między hiphopowymi runami
uchwyci czasem kątem
poroniony makijaż lewego oka

nie zakłóca spokoju wody
nie przesłania akwareli
tonących ptaków, ważek
ani innego stworzenia

w muzeach przebiega truchtem
koło gablot jak pudełka czekoladek
(na aksamicie polerowane srebra)

nigdy nie doceniała błogosławieństwa
puderniczek, więc zauważa tylko
brudne obcasy
rzeźbiące bruzdy w kałużach

złamanym paznokciem rysuje
na majolikowym dzbanku
autoportret z pamięci

wieczorami, przy zgaszonym świetle
bada z lekka rozmiękczone
olejne krajobrazy twarzy

rozpaczliwie odnajduje siebie
syczy w słuchawkę ty zdziro

[Natan Lemens]

Z takim podejściem to pelka może wpaść w depresje, o ile już w niej nie jest. Ja bym to pociął, skrócił, zostawił napewno zdzire bo jest fajna.


Pozdrawiam

[Maciejka Pomorska]

jest w depresyjce drobnej w wersji ze słowotokiem