Apokaliptyczne zaślubiny

[Dawid Rzeszutek]

Apokaliptyczne zaślubiny

Mogilnych ciemności przybądź mi tu o Pani jasna
Naga w objęciach szpetnego dzisiaj zdrady anioła
W tą bramę co rozsądnie jest zwykle nam za ciasna
Gdzie ścieka gorąca magma, grzechu gęsta smoła

A zapalimy znicz ten skurwiały i nam tutaj jedyny
Wśród gwiazd nocy ślepych na czasu nieszczęście
Gdzie rodzi się krzyk w otchłaniach nieświęcie siny
Gdzie demony szalone ochraniają nasze wejście

A drzew zapłoną dziś zdziczałe i chore głów korony
Wściekłe zwierzęta zaatakują niewinne ludu domy
A my będziemy padać na twarz i robić im tu ukłony
I wymiotować obłędnie na przeklętej drogi strony

Kiedy nadejdzie chwila pamiętna i nas też budząca 
Kiedy stare nasze ciała zajęczą od tych wulgarności 
Będziesz jedyną kobietą co orgazm trwa tu czująca
I zapragniesz w Jezusie poczuć nieświęte objętości 

A świat przeminie przez słońce pożarty i też drżący
Jak w konwulsji drży marność i ulotność jego materii
Wtedy ja będę tym jedynym radość tego czującym
Poza wszechświatem, gdzieś w przeklęcie mej exterii

Będę, choć nie istnieć pragnę o morze dziś bardziej
Pragnę zamiast raju zgnić w ludzkiej tu nieprawdzie
Zamknąć oczy i zatracić się w obłudy mym narodzie
W wszetecznych spowiedzi ostatniej posługi układzie

Bo kurwy mi bliższe są od tych czystych i pięknych 
Tych co maski noszą anielskich wojaży najemników
Tych nigdy nie zgorszonych i dumą swą ponętnych
Bo gówno życia posiada więcej honoru czynników

A jeśli jeszcze usłyszę choć raz wasze Ojcze Nasz
Osrane waszymi zepsutymi przez winę sumieniami
Uwierzcie, że przebudzi się finału piekielna ta straż
I przybije was tu do grobu cmentarnymi wieńcami

A mnie zrodzi się nowe marzenie zniszczenia świata
Każdego atomu skurwysyńsko boskiego stworzenia
Niech rola ta będzie moja - mnie nadwornego kata
I wepchnie ludzki upadek w rozkosz płomieni cienia

A zwieńczeniem wieczne zaślubiny moje i mej pani
W goryczy i bólach porodowych nowej znów tu idei
Będziemy stać grzesznym pożądliwościom oddani
Będziemy winni gehenny, której nigdy tu nie widzieli

Bo posłuszeństwo ma znamiona szalonej niewoli
Zabiera godziny różańcowych modlitw dziś bez celu
Podobno widzą jak Bóg przybywa do nich powoli
Kurwa, kto was przeklęty nauczył zepsucia modelu?

Zakrzyczysz jak rozdzierana na atomy żona piekielna
Gdy włożą Ci pierścień miłości wiecznie sadystycznej
Będziesz wrzeszczeć i kąsać blisko mnie i bezczelna
W uroku czarciego uczucia o wenie wieku mistycznej

Autor: Dawid Daniel Rzeszutek

[Dawid Rzeszutek]

@miauczenie owies Dzięki :)