Pióro poety

[Poezja to życie]

Szukam twoich słów

Jak ciepłego letniego wiatru

 

Wiejącego na polach i łąkach

Na wszystkie strony

 

I przyszedł poranek

Budzą mnie te dzwony

 

Grające serenadę miłosną

Taką piękną i radosną

 

I tylko słychać

Przyspieszone serca bicie

 

I wciąż gaśnie

I rodzi się życie

 

Jest natchnione

Piórem poety

Takiego zgrabnego estety

Który pisze wiersze miłosne

 

Całe lato

Zimę, jesień i wiosnę

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 16 Sierpnia 2022 przez Dragaz (wyświetl historię edycji)

[ais]

Pierwszy dwuwers bez literki =i= jest cudną miniaturką.

Ogół niestety nie jest już taki cudny...

 

 

 

[ais]

Zauważyłam, że autor odniósł się do mojego pierwszego komentarza, więc pozwolę sobie na zuchwałość i napiszę, jak czytam powyższy tekst:

 

Szukam twoich słów
jak ciepłego letniego wiatru

 

o poranku

 

budzą mnie dzwony
grające miłosną serenadę

 

słychać
przyspieszone bicie serce

 

natchnione  
wypełnionymi miłością
wierszami

 

_____

Wiatr - wiadomo, że wieje, zatem nie trzeba o tym pisać w tekście dla dorosłych ludzi;

Dzwony - kościelne, nie są przekaźnikiem romantyzmu, chyba że chodzi o coś innego;

Poety zgrabnego estety - próbowałam zachować powagę, słowo honoru, ale nie udało mi się;

________

Jestem amatorką i nie sugeruję poprawek, bo pisanie to dusza, serce, czasem rozum, jednak dobrze jest wiedzieć, że Poezja jest niczym tajemniczy lokator, który tydzień temu wprowadził się na V piętro i pisanie, że wiatr wieje nie jest korzystne dla tekstu, prócz publikacji dziecięcych.

 

Dobrego.

[ais]

Zapomniałam o:

Inwersje - nie zawsze są dobre. Słowo honoru.