Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie wiesz czy drogę wybrać nieznaną

tam nitki sensu

wiatrem targane

a przezroczystość zniekształca obraz

kwiaty wciąż więdną

gdyż kwitną same

 

krople czasu stukają miarowo

o tarczę czasu

wciąż w jedną stronę

tam cień kołuje barwę muzyki

nutki bezdźwięczne

ciszą zamglone

 

złotym błękitem okryte drzewa

koszyk osłania

owoce słodkie

na furtce wisi pajac z papieru

umrze gdy ciało

na deszczu zmoknie

 

w strumieniu czystym żyletka tonie

puls zatrzymuje

krwawą kotwicą

na kartce w kratkę literki żłobią

łąkę zieloną

kropką kołyszą

 

gorzkie spojrzenia toną w słodyczy

tarzając światy

w gęstym syropie

przyziemna gwiazda nagle rozbłysła

inne przyprawy

w chaosu splocie

 

igły w źrenicach dławią spojrzenie

każda ciemnością

wnętrze nasącza

pusta matryca tęskni w umyśle

teraz docenia

gdy brak jej słońca

 

małe ziarenko na ciepłej plaży

tkwi zatopione

w żółtej dolinie

samotnie błądzi w złotych promieniach

choć wszędzie wokół

piasku jest tyle

 

przytulić smutek w cieniu uśmiechu

powiewem wiatru

oczyścić drogę

zapomnieć ranę co tkwi w krysztale

śnieżynki białe

pocieszyć chłodem

 

kolorem zdobić szare zwątpienia

świtem malować

mroki umysłu

choć to kim jesteś myślisz i czynisz

otacza czasem

złudny cudzysłów

 

ślady zwierciadła płoną obrazem

na przezroczystej

toni zamglonej

niewielka łódka na przekór falom

właśnie minęła

podróży koniec

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Rozumiem, bo mnie jest głupio, jak źle mówią czy piszą o nauczycielach. I od razu porównuję się i jest mi przykro, że ja całe serce oddaję uczniom, a tu taka niesprawiedliwość.  Ale z drugiej strony przecież znam to środowisko i wiem, jak jest naprawdę.  I masz rację - trzeba nie poddawać się systemowi.   Ale gdy pracowałam w szkole, to jako wychowawca otrzymywałam tak beznadziejne opinie czy orzeczenia, czasami zupełnie nietrafne.  Tak , jakby nikt tam nie czytał mojego uzasadnienia we wniosku.  Poznałam tylko jedną panią psycholog - była świetna, ale  po roku pracy w poradni wyjechała do stolicy i przyjmuje tylko prywatnie.    Ale w sumie - to wpadka! :))))      
    • Zatrzymał się tylko na chwilę delikatnie pieszcząc dłonią spacerujące minuty jakby chciał jeszcze coś im powiedzieć, wyszeptać w pół słowa. Znieruchomiał z onirycznym wspomnieniem, tak bardzo oddalonym od monochromatycznej rzeczywistości. Nawet cisza stała się jeszcze cichsza, w lazurowym spojrzeniu nieba.     Autor fotografii: Mirela Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97zdjęcie wykonane w magicznym miejscu - Løyning- na wyspie Eigerøy ( Norwegia)
    • @UtratabezStraty   Pomysł jest oryginalny, ale się będę upierać na opowieść satyryczną, może z pewną dawką filozofii. Można zaakceptować ten system państwa, nawet się do niego przyzwyczaić.  Jest tu humor sytuacyjny, np. zamknięcie Marka w łazience, które odwraca więzienną logikę. Dobrze się czyta.  Natomiast większość tekstu nie przekonuje mnie. Na przykład postać Marzeny i jej "esej filozoficzny" przy bramie. Czy scena erotyczna - też jest niewiarygodna. Zupełnie antypsychologiczna. Możliwe, że bywają tacy mężczyźni, to wówczas tylko współczuć Agnieszce.  Zdanie, które do mnie dotarło, jako czytelnika to: "Każdy normalny facet, którego żona wyszłaby z pierdla, chciałby sobie porządnie z nią poużywać, a ty... Bawisz się w wychowawcę więziennego. - mówiła zdenerwowanym głosem."
    • Dobrze, że zdążyłeś;) Fajne, łącznie z tytułem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...