Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@OloBolono ta...

na kogoś trzeba zwalić;

"Przy tobie zbrzydłem zupełnie
wyssałaś urodę ze mnie"

 

no nie wyssała

tylko troszkę zaniedbał sprawę :)

zwłaszcza "jak był ładny"

 

ale wszystko jest do ogarnięcia i "naprawienia"

tylko niech Peel tatuaży sobie nie robi,

jak schudnie

 ;)))

 

 

Opublikowano (edytowane)

@Gosława

 

Dobry tekst. 

 

Faktycznie w tonie Jeremiego Przybory. 

Cyt:

"Bez ciebie jestem tak smutny

Jak kondukt w desczu pod wiatr" 

 

Zręcznie uchwycony klimat w twoim tekście.

Jeremi pisze to w metrum 8/7

stąd uzyskał tak fantastyczny klimat tekstu piosenki.

 Pozwoliłem sobie na chwilę nawiązania:

…....... 

"Przy tobie każdemu głupio, 

Więc z czego ja mam być rad. 

Wysłałaś strzałę zatrutą, 

Trafił jej serca się traf. 

 

Przy tobie jestem tak mały, 

Że chciałbym w ziemię się wwić

Więc weź choć część mnie lub całość,

Jak owoc szczęścia lub kiść. " 

..........

 

Bardzo dobry - jak sądzę - tekst. 

Z nutą uśmiechu i rodzaju autoironii. 

Warto kontynuować. 

 

T. 

 

 

Edytowane przez TomaszT (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oluś-sroluś.....boshe jak ja nienawidzę tego zdrobnienia ....a co ja mam 5 lat ? ....z górki już mam :)

nie bardzo kumam o co biega z tym Tomkiem :(

....a Ty się tu nie kryguj ....  choćbym szpagat zrobił i na głowie stanął to i tak nie uda mi się napisać wiersza tak jak Ty piszesz. Dorosłaś moim zdaniem do druku. Wydaj swój tomik, i z dedykacją dla Aleksandra poproszę.

Pozdrawiam.

 

 

 

 

 

dzięki Wszystkim za poczytanie i komentarze :)

 

 

Edytowane przez OloBolo (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bardzo lubię czytać rymowane wiersze mają one w sobie większą lekkość niż te białe mimo ciężkiego ładunku emocji  Pozdrawiam autora
    • Piękny wiersz to takie trochę wołanie o jeszcze większą bliskoś  Pozdrawiam Cię serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • To jest bardzo młodzieńczy wiersz taki trochę nieśmiały i delikatny. To tak jak by podmiot liryczny podchodził do kobiety i bał się dotknąć, tak po prostu, żeby nie wystraszyć nie popsuć więzi, którą już udało się małymi kroczkami zbudować.
    • @violetta @violetta ... zatopić się w nieskończoności nie nie na zawsze posmakować ognia ciał w chłodny wieczór   to nie utopia to odwaga ... I tego życzę Wszystkim  Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Szum drzew śpiewa nad jeziorem Falami rozpaczy i żalu Przemawia żałoby kolorem O balu, o balu   Na brzegu zamek z kamienia Księżniczka we śnie zaklęta Tak piękne miała marzenia Jednak przeklęta, przeklęta   Czy żywa, czy martwa już Nie wie nikt – no cóż, no cóż   Śni królewicza pięknego Na tysiąc gości wesele Więcej nie śni niczego Tak niewiele, niewiele   Pod naporem słońca Nie drgnie biała powieka I sen wyśniła do końca A czas ucieka, ucieka   I tylko rozpacz i żal Bo śnił się bal, śnił bal   Śni nieprzytomna, niesyta Na łożu kamiennym leży I nikt śpiącej nie pyta Nikt nie wierzy, nie wierzy   W objęciach spoczywa śmierci Co tchnieniem odrętwiałym Sumienie śpiącej wierci Snem trwałym, tak trwałym   I znów śni się baśń Któż waść, któż waść   Śni się rycerz w zbroi Śni się zamek złoty I w śnie się miłość roi Z tęsknoty, z tęsknoty   Śni się bal i wesele W śnie pogrążona rozpaczy Tak mało, a tak wiele Cóż znaczy, cóż znaczy   Kim ów rycerz był Co śnił się, co się śnił   A rycerz w śnie natchnionym Księżniczkę piękną spotyka I widzi dwie korony Lecz sen umyka, umyka   Gdzie umknął sen niewinny Cóż znaczą białe ognie Co palić się powinny Zgodnie, tak zgodnie   I w sercu żar I śnił się bal, śnił bal   W zbroi do boju rusza Lasy przemierza, gaje Zrywem gnana dusza Nie ustaje, nie ustaje   Odległe tereny podbija Snu nie znajduje pięknego Mieczem ostrym wywija Cóż z tego, cóż z tego   A za sobą dal I żal, i żal   W rozpaczy w sen zapada W sercu boleść i pustka Powieka ciężka opada Oko łza muska, łza muska   I śni zamek i skarb wielki I śni się służba i wojna Jednak znikł ślad wszelki Tej co strojna, co strojna   W sen strojna i w żal Bo śnił się bal, śnił bal   W sen strojna płacze Skórę gorzka łza rani I tylko ból i rozpacze I ludzie zebrani, zebrani   I pogrzeb, i snu kres wszelki Znikła gdzieś pustka głucha I znikł rycerz wielki Bez ducha, bez ducha   Mimo starań i prób Głęboki grób, głęboki grób   A rycerz do zamku zmierza Tam księżniczka zaklęta Na horyzoncie wieża I ona przeklęta, przeklęta   Na progu wejścia staje Treny smutne śpiewają Księżniczki nie zastaje I grają, i grają   Treny śpiewane we łzach Oj-ach, oj-ach   I baśń co się śniła Tej jednej długiej nocy Rojeniem zaledwie była Wołaniem: pomocy, pomocy   I rycerza ostatnie tchnienia Jednego zabrakło kroku Legł pod wieżą z kamienia O zmroku, o zmroku   I sen, i mrok Gdy byli o krok, o krok  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...