Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Sic transit

Patryk Frendowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Patryk Frendowski

Patryk Frendowski

Opublikowano
Opublikowano

Wiersz poniższy jest przyczynkiem do dyskusji o wieczności. Nic nie jest wieczne. Nawet bogowie odchodzą, gdy są nami zmęczeni. 

 

Sic transit 


 

wiatr ugina drzewa oliwne

i

ja

 

jestem

 

przechylony

 

nikt 

nie stoi pod mym krzyżem 

 

odeszli uczniowie 

niewiasty 

nie przyszły jeszcze 

 

jest kompletna cisza na niebie i ziemi

 

będę bogiem 

a

wy

ludźmi 

przeminiecie

 

wiatr 

zapach octu 

sen

jasność 

 

ciemność

 

całun

 

pamiętacie ?

 

pijemy z ojcem moim 

herbatę

słodzoną

miodem dzikich pszczół

słońce

sen 

przynosi w ogrodzie 

 

przezielonym

 

sic 

transit 

gloria 

mundi 



 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

3
Rolek

Rolek

Opublikowano
Opublikowano

@Patryk Frendowski 

"Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was przywieść do Boga; w ciele wprawdzie poniósł śmierć, ale w duchu został przywrócony życiu. W nim też poszedł i zwiastował duchom będącym w więzieniu, które niegdyś były nieposłuszne”.

I List Piotra 3:18–20

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      tunel

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena masz w pełni  rację, szczególnie z tym Tuwimem.
    • janofor
      Vilanella: Spacer

      Przez janofor · Opublikowano

      @hollow man Dzięki, ale dlaczego nie jesteś pewien, że to vilanella?    
    • LessLove
      DWOJGA IMION

      Przez LessLove · Opublikowano

      :-))
    • Migrena
      tunel

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   Poe.   czytam Twój tekst (wiersz) jako świadome wejscie w przestrzeń mojego wiersza, ale bez przyjęcia   jego ciśnienia .   raczej z próbą jego rozproszenia.   tam gdzie ja domyka m sytuację w zwarciu i eskalacji, Ty wprowadzasz wybór i ruch, jakbys chciała odsunąć moment ostateczny i zostawić energię w stanie krążenia . interesujące jest dla mnie to zejście "pod” - pod most, pod wiadukt, w tunel - bo to są te same miejsca, ale u mnie one się zaciskają  a u Ciebie pozostają drożne .   jakbyś przesuwala akcent z doświadczenia granicznego na samą możliwosć poruszania   się wewnątrz niego,   mam też wrażenie, że " nie odczytuj tego tuwimem” dotyka nie tylko tradycji, ale też samego impulsu porządkowania - jakiejś potrzeby nadania formy temu, co dzieje się zbyt gwałtownie.   u mnie ten proces idzie w stronę przegrzania i zamknięcia, u Ciebie raczej w stronę uniku przed zastygnięciem. to, co najbardziej mnie zatrzymuje, to właśnie ta niezgoda na "formatowanie wieczności”  bo ona ustawia Twój wiersz jako ruch przeciwko każdej finalnosci  nawet tej   która mogłaby wynikać z samej intensywnosci doswiadczenia. czytam to więc nie jako polemikę, tylko jako korekte wektora - przesunięcie z eksplozji w trajektorię !!!     nie wiem Poe czy się ze mną zgodzisz ale odpowiedziałem z rejestru samego czucia Twojego wiersza.     mam nadzieję, że odpowiedziałem z pełnym szacunkiem.   jak komuś kogo się bardzo szanuję.           @Alicja_Wysocka   wiem Alu, że takie moje wiersze męczą Twoją wrażliwość.   wiem bo już to przerabialiśmy.   ale doceniam bardzo, że jesteś i piszesz szczerze.   bardzo Ci Alu dziękuję:)         @LessLove   świetny komentarz:)   bardzo dziękuję.   gwinty?   jasny gwint!!!   poprawiam oczywiście.   dziękuję.   serdecznie Cię pozdrawiam:)               @Annna2     Aniu.   bardzo mi miło, że jesteś.   napisałem ten wiersz bez niebieskich oczu, ciepłych słów i przytulania.   czyste pożądanie jako stan który jest w nas i zostanie na zawsze.   czasem brudn, brzydota, wulgarność.   ale jednak otwarte oczy.     Asnyk.   mój Boże.   nasz wspaniały Adam Asnyk:)   dziękuję Aniu.   wszystkiego dobrego.        
    • aff
      KODAK

      Przez aff · Opublikowano

      uwielbiam kolor pelargonii na pelargoniach gdy sobie swawoli mam z pelargonii      światło na falach przepływamy przez dworzec zdrój z łabędziami     rozdzielają się  strumienie w żółtych oczach może rozdarły                

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...