Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Muzyka w uszach gra,

Dołuję się jeszcze bardziej.

Staram się powstrzymać,

Ale rady już nie daję.

Chwytam za ostrze,

Sił do życia brakuje.

Pierwsze pociągnięcie.

Krew już widać.

Wbijam się głębiej.

 

Drugie pociągnięcie.

Krew powoli napływa na powierzchnię.

Czekam chwilę,

Sprawdzam najbliższe żyły.

Kiedy je przetnę?

Mocniej łapię za ostrze.

Wbijam się głębiej.

 

Trzecie pociągnięcie.

Bólu nie czuję.

Myśli gnają,

Jedna tuż za drugą.

Wbijam się głębiej.

 

Czwarte pociągnięcie.

Rana coraz większa.

Wbijam się głębiej.

 

Piąte pociągnięcie.

Czy to żyła była?

Wiem, że znikam,

Gubię się w myślach.

Pustka mnie ogarnia,

Nie czuję nic.

Nawet łza nie cieknie,

To nic takiego przecież.

Wbijam się głębiej.

 

Szóste pociągnięcie. 

Samotna wśród ludzi,

Tłum mnie nie pociesza.

Nawet w głowie przed nimi uciekam.

Chcę biec przed siebie,

Nie patrzeć w przeszłe zdarzenia.

Wbijam się głębiej.

 

Siódme pociągnięcie.

Pomimo wzlotów, szczęścia, uśmiechu,

Ciągle czuję jak upadam.

Przyznaję, że nie daję rady.

Wbijam się głębiej.

 

Ósme pociągnięcie.

Nie wrócę tu więcej.

Koniec problemów zbliża się, biegnie,

Zamykam oczy i czekam na śmierć.

Wbijam się głębiej.

 

Dziewiąte pociągnięcie.

Przepraszam za me poczynanie.

Wbijam się głębiej.

 

Nie ma już kolejnych pociągnięć,

Ostrze żyły przebiło. 

Krew wylewa się strumieniami,

Serce się zatrzymało.

Przepraszam Was,

Inaczej się nie dało.

Wbiłam się najgłębiej jak mogłam.

 

Opublikowano

Oby to był tylko wiersz. Co prawda nie wiem jak to jest z "wbijaniem". Ale miewałem różnej maści "próby". Trochę wstydu, masa rozpaczy że ktoś akurat wrócił. Mimo że nie powinno go tam w ogóle być. Sam nie wiem, czy więcej smutku czułem przez to co zrobiłem, czy przez to że mi nie wyszło.

Na pewno teraz, mogę powiedzieć że się cieszę, że jestem. Chociaż ciągle nie mam pojęcia po co. 

Opublikowano

Takie wiersze nie biorą się znikąd, dlatego piszę: to nieprawda, że "inaczej się nie da". Da się - i wiem, co mówię. Świat jest ogromny, miejsca na nim mnóstwo i kontekstów istnienia nieskończenie wiele.

 

Pozdrawiam i życzę wierszy o woli życia

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   Niesamowity tekst! Obraz ciała i psychiki jako rozpadającej się maszyny działa tu wyjątkowo sugestywnie. Bardzo mi się podoba! 
    • @hollow man @hollow man Mamy tu chłopca/ nie mężczyznę / ukazanego w różnych maskach. Pokazuje je na zmianę. Sam tytuł jest także sugestywny.  W pierwszym czytaniu ;)  zinterpretowałam w formie zbliżonej do @Berenika97. Za drugim razem zwróciłam uwagę na budowę.  Mamy tu 12 wersów o tym jak zakłada maski. Zmienia swoje rolę  pod konkretną sytuację, testuje granice.  W ostatnich wersach pojawia się powtórzenie słowa" prawdziwy". Zastanawia mnie czemu tylko wtedy jest taki. To nie jest oczywiste. Można to odczytać tak, że faktycznie tylko przy niej nie pozuje.   Moim zdaniem można to także odczytać tak, że " prawdziwie smutny " ,  "prawdziwie radosny " to podkreślenie.  Myślę, że gdyby faktycznie był prawdziwy to nie musiałby udowadniać tego jak bardzo umie być nieprawdziwy dla innych .  Tu z kolei można to znów odwrócić,  że puenta jest prawdziwa a pozostałe wersy są pozą.  Uważam, że można by to porównać do kameleona emocjalnego, który zmienia swój " kolor" emocji pod konkretną sytuację lub jak tu - osobę. Ma całą gamę masek na różne okazje.  Wiersz pozostawia sporą swobodę interpretacji. Wywołał u mnie refleksję. Dziękuję,  pozdrawiam.   
    • @iwonaroma Bardzo mi miło, dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Masz avsolutną rację, że świat jest niesamowity, zwłaszcza świat przyrody. Szkoda, że go niszczymy. Pozdrawiam.   @aff Dobre wiadomości budują naszą szarą codzienność. Bardzo dziękuję za wizytę i pozdrawiam   @Benjamin Artur  @Rafael Marius  @Poet Ka  @Gra-Budzi-ka Bardzo Wam dziękuję  
    • @A.Between   Śliczny wiersz! Jestem pod dużym wrażeniem! Czy Warszawa symbolizuje każde duże miasto, które Cię rozczarowało? Czy raczej to coś bardziej osobistego? : )  Pytam , bo ja bardzo lubię Warszawę.:) W każdym razie wiersz bardzo mi się podoba! Pozdrawiam.
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to pragmatyczne spojrzenie na upadek imperium i ludzką naturę w obliczu ostateczności. Narrator –żołnierz grecki  w służbie u Persów  widział już zbyt wiele, by oszukiwać samego siebie.  Znowu psychologiczny tekst - niesie uniwersalizm!  Świetny!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...