Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zasypiasz i kradną ci wolność 
pomału pomału 


Noc za nocą 
wrzucają cię w kraty 
a ty się ograniczasz 


Okazuje się że wcale

nie potrzebujesz tak dużo wolności 


W sumie to za duża odpowiedzialność 
zrzekasz się jej 


Masz przecież swoje problemy i swoje recepty 


Chcesz zająć się sobą 
jesteś zmęczony ratowaniem świata 


Tylko zjeść i spać 


Jesz śpisz i wydalasz wolność jak poranny mocz

 

Zjeść spać
wydalić 


Zjeść spać

wydalić 

 

Zjeść spać

i w końcu już się nie obudzić 
 

Edytowane przez Fugas (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@anima_corpus

Si, 

O wolność trzeba dbać, rozwijać ją. Wolność nie została nam dana raz na zawsze. Trzeba ją pielęgnować i umacniać, a czasem o nią zawalczyć.

Tylko jak, tylko kto to zrobi pierwszy. 

U nas już dawno wyje alarmów sto. 

 

Serdeczności;) 

 

 

@Cor-et-anima

Tak, 

Zdrowe odżywianie, sport i pozytywne myślenie to podstawa. 

Żeby być uśmiechniętym trybikiem. 

 

Podobno im mniej wiesz tym lepiej śpisz;) 

 

Serdeczności;) 

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka ja uwielbiam;) 
    • @Lenore Grey Pięknie. Delikatnie i zmysłowo napisane.
    • @Czarek Płatak   Niesamowicie zmysłowy i lekko niepokojący wiersz. Bardzo podoba mi się to przejście od fizycznego, niemal drażniącego odczucia ("chrzęści", "zgrzyta") do kosmicznej skali połykania gwiazd i śmierci. A kończy świadomym aktem tworzenia i interpretacji ("to przecież twój wiersz"). Bardzo intrygujące ujęcie tego, jak nadajemy barwę własnym lękom czy myślom.  Mocno działa na wyobraźnię!    Moja ulubiona metafora to "połyknij gwiazdę z oceanem"  - przepiekna! 
    • Krzyk ma rym bólu Krzyczysz Nikt nie usłyszy   Cisza zaskakuje Milczysz Nikt nie zapyta   Rozczarowanie Jak smak Gorzkiej herbaty Język pamięta  Smak wstydu  Poczujesz Przełkniesz Czas ukradnie Smak  Osłodzisz nadzieją  I minie.
    • złudzeniem mijają chwile w ogniu płonie wciąż nowa ciepłym popiołem zakryta przeszłość czasem uśpiona     płomień po lodzie się ślizga żar wpada w przerębel i tonie zmrożone myśli znów płyną chłodem pchane są one     mroźny powiew wskazuje horyzont gorący w oddali na drzewach jest tajemnica chce jedno i drugie ocalić     na skraju rzeki widoczne roślinki zielone i młode przy brzegu łódka cumuje jej boki skute są lodem     ślady powstają człowieka zapewne zmian to zapowiedź patrzy na własny interes on swoją wersje opowie   ***   niepewnie jakoś wokół przestrzeń dziwne odgłosy ciemne złowieszcze brudne ściany wciąż odrapane malarz płótno wzmocnił na obrazie malując ramę   ***     zapewne dzisiaj jest ci łatwiej jeszcze przed chwilą wiele spraw gnębiło nadziei żadnej     podziękuj jeśli słyszysz delikatnym dźwiękom ciszy      to także ty szczęściem płaczą łzy dla ciebie dla nich stał się cud wchłonęły twój ból
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...