Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)
Nie wiem co kryje w sobie samotność
Czy tylko jest to odosobnienie
I życie w oddzielnym
Stworzonym przez siebie świecie
Chodzenie po ziemi
Patrzenie na ludzi jak na obcych
Życie bez otaczających Cię…
Wydarzeń, Uczuć,
Prawd, Radości…
To jest to,
Ale samotność to również źródło.
Źródło z którego czerpie
Muza sztuki,
Muza tworzenia,
Muza rozmyślań…
Wielu stworzylo z niej rzeźbę,
Wielu tę rzeźbę podziwia.
Samotni nie znikają
Dlatego nie ma co się jej bać,
Więc każdą samotność trzeba przeżyc
Pijąc z niej wszystkie obrazy,
Malować tę rzeźbą z życia
Na wszystkie kolory uczuć…
Więc zamknę już oczy
I ją odwiedzę
Edytowane przez Robercik (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Robercik

 

Coś w tym jest..., choć chyba więcej można czerpać z miłości.

 

Brakuje Ci dzyndzołka na końcu. I raczej tę rzeżbę. 

 

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też to miałem wskazać, ale wydaje mi się, że nasi eksperci językowi  formę uznali już za poprawną, więc można tak już mówić i pisać. Jeśli tak jest, to niespecjalnie mi się podoba. Nie wiem czy czegoś nie pokręciłem, zaraz dprawdzę i wrócę.

 

 

Sprawdziłem

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dopuszczalne w potocznym języku, niepolecane w starannej polszczyźnie. Czyli jednak tę rzeźbę.

 

Pozdrawiam

Opublikowano

@Radosław napisane 21 lat temu i wtedy tez mialem 21 lat. Teraz jak to czytalem, zanim wrzucilem, widzialem duzo miejsc, ktore troche mnie rozsmieszyly, ale chcialem zostawic bez zmian. Taki mlody, glupi, na szczescie nie zamkniety umysl.

@[email protected] Pozdawiam wybitny umysł.

@Franek K Z miłości na pewno, ale 21 lat temu kiedy byłem sam, zauważyłem, że samotność też ma dużo do powiedzenia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Szemrzą strumyki szumią pola las kamienie bębnią towarzyszy wiatr         … wielki poeta jako dramaturg donośnie krzyczy ( egzystencjalnie)   jako jedyny?   może odpowie wróżka i echo          
    • Życie starszego mocno, dopiero co owdowiałego mężczyzny. Jeszcze wczoraj ktoś był, mówił, spał z nim, dzisiaj już jest sam w dzień i w nocy. Te same czynności, które jeszcze wczoraj miały sens, wykonywane z rozpędu, żeby coś robić. Jego umysł i on sam zatrzymali się wczoraj razem z czasem, który stanął wraz z jej śmiercią. Bardzo dobry i poruszający wiersz, świadczący o ogromnej wrażliwości autorki. Brawo. M. 
    • @Berenika97 Trochę jak o tym kocie od Szymborskiej
    • @Berenika97 Tak. To tak jak grasz w szachy i wiesz, że widzisz i rozumiesz jedynie część, pojedynczą warstwę trójwymiarowego obrazu. Ale masz też przeczucie, że na innym poziomie ziarnistości/ zoomie, do którego nie masz dostępuu - ten sam obraz wygląda inaczej. I do tego dostajesz jeszcze przeczucie... Że to wszystko rozrasta się rizomatycznie w różne ścieżki. A gdy tak jest w wierszu... To okazuje się, że przy każdym nowym czytaniu zaczynasz odkrywać w sobie tę pustkę, którą wiersz zaczyna wypełniać zawsze jednak, z definicji pozostawiając brak, który nadal będzie pytał. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć...
    • jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić zacznij natychmiast jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie prześlij ją dalej jeśli zakopiesz to głęboko i przyklepiesz nic nie urośnie   znaki i gesty wschodzące przypływy senne w pęku klucz przywieszony jako ten nie wiadomy czy jest od czegoś być może od złotej komnaty   słucham jak do mnie mówisz moje ciało słucha staje się wielkim uchem które odczuwa jak dotykasz brzmieniem wtulony bezpieczny   i rozciągam ten sen po noc piję z nim kawę czarne pokruszone ziarna zalewam wrzątkiem   i na powrót w tym pęku noszę cię przy sobie   jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić bądź w tym mocniej jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie zajmij się nią lepiej jeśli zakopiesz głęboko i przyklepiesz czy wybaczysz sobie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...