Ten wiersz jest we mnie od zawsze

[dach]

 

Ten wiersz jest we mnie od zawsze

 

 

Jest podobnie od zawsze
albo bardzo podobnie
jest wielki świat
jest mniejszy świat
jest ziemia
jest miejsce na ziemi
jest serce

jest duże miasto
jest mniejsze miasto
jest całkiem mała miejscowość
Nowa Wieś pod Brzeźnio
gdzie od lat

nic się nie zmienia
albo zmienia się nieznacznie
jest remiza strażacka
sto metrów dalej
sklep z art. spożywczo-przemysłowymi

jest starszy człowiek w znoszonych dżinsach
flanelowej, znoszonej koszuli w kratę
- oparł stary rower o przekrzywioną
drewnianą sztachetę w płocie
wszedł do sklepu
po chwili wyszedł
trzymając w ręku siatkę z zakupami

a więc

jest prawie wszystko

co potrzebne do tego wiersza

jest tu i teraz

po czterech godzinach jazdy

na widok sklepu z art. spożywczo-przemysłowymi

poczułem

nieodparty apetyt
na fileta z makreli w oleju
nie w pomidorach
tylko w oleju i
świeżą, chrupiącą bułkę z masłem

obok marnej, asfaltowej  drogi

jest i również spory kawałek ubitej ziemi
zatrzymałem ciężarówkę, wysiadłem

idę do sklepu

mijamy się ze starszym człowiekiem 
w znoszonych dżinsach
flanelowej, znoszonej koszuli w kratę
wsiadł na stary rower

jedną rękę położył na kierownicy

drugą trzyma się przekrzywionej 
drewnianej sztachety w płocie

powiedziałem dzień dobry

starszy człowiek odpowiedział

dzień dobry

 

Jest podobnie od zawsze
albo bardzo podobnie
jest wielki świat
jest mniejszy świat
jest ziemia
jest miejsce na ziemi
jest serce

a w sercu
od zawsze 
gdzieś głęboko 
a może nie tak głęboko

jest najmniejsze miejsce na ziemi 

gdzie od lat

nic się nie zmienia

albo zmienia się nieznacznie

z dala od wszystkiego

co przypomina wielki świat

jest coś, za czym tęsknisz.

 

 

   Brzeźnio, 06. 05. 2022.

 

 

 

 

 

Edytowane 4 Marca 2023 przez dach (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

Wzruszyłam się... Pięknie to wszystko opisałeś.

[[email protected]]

@dach

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nasza Polska, ależ piękna,
chociaż kiedyś była Mieszka.
 

Pozdrawiam.

[dach]

@[email protected] Tak, Grzegorz. Im bardziej jestem mieszkańcem dużego miasta, im bardziej zjeżdżam ciężarowką Europę - wraz z jej stolicami - Londyn, Berlin, Amsterdam, Bruksela i tam mógłbym bez końca. Rzecz jasna, to tylko moja erudycja - kierowcy cieżarówki -- jednakże - tym bardziej powracam sercem do źródła. A może inaczej. Po prostu nagle i... odnajduję siebie na skraju miasta - w małej miejscowości, gdzie życie toczy się niezmiennie - z dala od wszystkiego (tutaj jest całe morze do dalszej dyskusji, więc zaprzestanę). Ty rozumiesz. Pozdrawiam.

 

@Nata_Kruk To bardzo miłe, że wiersz Ciebie poruszył. Pozdr.

 

Edytowane 8 Maja 2022 przez dach (wyświetl historię edycji)

[staszeko]

Fajny wiersz. To „Jest” na początku wielu linijek wywołuje przyjemny efekt: myśl powraca do punktu wyjścia, jakby dalej nie było dokąd iść.

Jedyne co bym poprawił: liczebnik 100 zapisał słownie:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jest remiza strażacka
sto metrów dalej

 

Pozdrawiam serdecznie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[[email protected]]

@dach

Tutaj jest moje źródło niewyczerpane,
czerpię i piję... kiedyś umrę za nie.

Wszystkiego dobrego.

[Marek.zak1]

Rozumiem Twoje podejście, bo ja przez wiele lat jeździłem po fabrykach i firmach regionu, od Węgier po Estonię, a one w dużych miastach, ale też na odludziu zupełnym. Często brałem autostopowiczki, które mi opowiadały, jak tam jest. Po przyjeździe zawsze kolacja z localsami i rozmowy często długie bardzo, więc wiem, jak jest. Praca za biurkiem czy gdzieś tam w jednym miejscu jest zupełnie inna. Pozdrawiam.

[OloBolo]

Poezja drogi ... brodaci męscy faceci, flanelowe koszule, tiry i takie tam .... Twardziele z duszą kanarka ? 

 

pozdrawiam.

 

 

 

 

 

[Stary_Kredens]

@dach dużo prozy w pięknym wierszu

Pozdrawiam kredens

[jan_komułzykant]

Ładny wiersz. Rzeczywiście czasem chciałoby się wrócić do tego, co kiedyś przeżyliśmy i za czym tęsknimy.

Jedna poprawka: 'ze starszym człowiekiem' zamiast...

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam.

[dach]

@jan_komułzykant zdecydowanie masz rację. Pozdrawiam i dziękuję. 

@Stary_Kredens dziekuję. 

@Kapistrat Niewiadomski tak. Swojego czasu pokłoniłem się nad powyższym- jak zapisywać liczebniki a poezji?! Próbowałem na wiele sposobów. Rzecz jasna, znamy zasadę obowiązującą w beletrystyce, dalej poezji - gdzie oczywiście istnieje o wiele większa swoboda. W/G sztuki języka naszego ojczystego, jak to rzekłeś -- prawidłowo byłoby słownie- sto. Kierując się ogólnym wyczuciem estetyki tudzież poezji zawsze pozostawiam sobie pewną dowolność. Tutaj i owszem przemawia ogólną zasada - na początku zdania szczególnie nie dajemy cyfrowego zapisu. Teraz, z perspektywy - w kontekście- dostrzegam słuszność owej zasady. Szczególnie w tym wierszu. Pozdrawiam i dziękuję. 

[dach]

@Marek.zak1 im więcej podróżuje tym więcej tęsknię za prostotą i źródłem... za ojczystym językiem i prostotą --- z czego tak naprawdę powstałem. Pozdr. 

@OloBolo przypomniałeś o pięknej piosence. Przyznam, od dawna nie miałem okazji posłuchać. Kierowcy ciężarówek to b. osobliwa grupa ludzi. Cały przekrój. Bardzo przyjemny  jest dla mnie Twój komentarz. Pozdrawiam i dziękuję. 

@Stary_Kredens dziekuję.

@[email protected] Znam Twoją wrażliwość -- zarówno, jak przechodnia, jak i poety. Wszystko to wyczuwam i pojmuję. Pozdrawiam.