Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak sięgam myślą zawsze głoszono

Ci, co nie wierzą niech lekcję odrobią,

Że mędrców radzi wielebne grono,

Jak pomóc tym, którzy nic nie robią.

 

Przeróżne tam 'skutki niepożądane',

Niebieskie ptaki, niemoty, niezguły...

Problemy z troską pielęgnowane, aż

Mędrcom z wysiłku pękają muskuły.

 

Czy to na wiecu, czy gdzie się nadarza,

Pod sztandarami i zgodnym chórem

Każdy, kto puls ma i rządzi, powtarza:

Wskaźnik nieróbstwa idzie nam w górę.

 

Głoszą, aby rozplątać węzeł gordyjski

Nie za pomocą klingi bądź miecza.

By waszą kiesę do wspólnej dać miski !

(Lecz mędrców rękami - oni zaś Miecia)

 

A Mieciu, wiadomo - pseudo 'Złocisze'

Incognito w kręgach i nie pan Cogito.

Gdzieś skreśli zero, tu w bilans wpisze

W potrzebie wyższej wykona na cito,

 

Bo słone chcą przy tym brać apanaże

Gdyż jak wiadomo ich czas kosztuje,

Więc snują się z kąta w kąt dygnitarze

Nikt o nic nie pyta, a Mieciu księguje.

 

A jeśli po drodze raut jakiś się trafi -

Stół suto nakryty pysznie zaprasza,

Klika rwie wtedy na zapleczu kupony.

Prowizje się sypią jak z worka kasza.

 

Etaty, tchnące świeżością top limuzyny

Wyrosną szybko jak grzyby po deszczu

Nowiutkie na kraj nasz zapadną daniny

I będą z nas piły jak soki przy kleszczu.

 

Gdy mędrcy odniosą papierów tony

Na dobro i w ciężar wspólnego mienia,

Z kontekstu wyrwany ktoś spyta znudzony

Czy jest jeszcze coś do nicnierobienia ?

 

Potem zdziwieni po głowach się skrobią,

Że dziwne sprzeczności rzeczą targają,

Jako że ilość jednostek, co nic nie robią

Jest niższa od tych, co im pomagają.

 

Czas mędrcom lekarstwo podać na tacy

Porządnie na chwilę teraz się skupcie,

Choć raz powstrzymać pracę dla pracy

Jest rada prosta: nic sami nie róbcie.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(wersja udźwiękowiona)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...