Historia edycji

@LessLove Ciekawy wątek poruszyłeś. Myślę, że odnalazłbym spokój we wspólnotach pierwszych chrześcijan.  Jak już jest "telewizor, meble, mały fiat" i musisz o to wszystko dbać się robi trochę problem :) wzajemnie pozdrawiam :)

@LessLove   Bardzo dziękuję!    Dla mnie to siewca to symbol - postać, która  wyszła poza Biblię i stała się uniwersalnym symbolem twórczego gestu - działania bez gwarancji rezultatu. Rzuca ziarno, nie wiedząc, gdzie padnie.   To metafora losu każdego, kto puszcza słowo w świat: pisarza, nauczyciela, artysty.   Przypowieść wprowadza też element cierpliwości - plon nie przychodzi od razu.    Najciekawsze jest jednak przesunięcie odpowiedzialności -  to nie ziarno decyduje o plonie, lecz gleba. W lekturze literackiej można to odwrócić prowokacyjnie - może to nie dzieło zawodzi, gdy nie znajduje odbiorców? Dlatego siewca wciąż wraca w literaturze - nie jako figura triumfu, lecz wiary mimo niepewności. A taki temat nigdy się nie starzeje.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

A to feler, a miało być fajnie... Zawiodła lub jego gust zbyt wyszukany? Nici z planu :-)

@Posem Pięknie opisujesz stan melancholii. Pozdrawiam.

@Stracony "Stworzyłeś nas dla siebie, Panie, i niespokojne jest serce nasze, dopóki nie spocznie w Tobie"  (św. Augustyn) Doczekamy się wszyscy, jeśli się Go nie wyrzekniemy. Pozdrawiam Serdecznie :-)