Szach i mat

[Liv]

Regularnie zrywałeś mą czerwoną sukienkę,

Kiedy nagle poznałeś tę niepozorną panienkę,

Twoje myśli, marzenia zwrócone w jej kierunku,

Wtem dla nas  nie było już żadnego  ratunku. 

Powiedz miły. Dlaczego ?

Czy takie było Twoje wybujałe  ego, 

Aby rzucić się w wir nowych wrażeń,

Porzucając wydmuszkę naszych wspólnych marzeń, 

Łaknąc nieznanego,

Na rzecz uczucia pięknego,

Łączącego nas parę lat,

Nagle postawiłeś szach i mat.

[Rolek]

@Liv Za treść.

[Leszczym]

@Liv a do tego ona nie pisze wcale wierszy ://