Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

do ruskich żołnierzy

Moondog
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Moondog

Moondog

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Tam gdzie wschód czerwień róż odsłaniał

Kiedy one kwiat chyliły kłaniając się ziemi

Spada deszcz tej krwi zmywając szkarłat

Lecz pamięć ich niczym milczący spowiednik

 

Za każdy niewinny świat zabrany z oczu

Które lustrem miały być błękitnego nieba

A los ich wiatr niesie po niemym pokłosiu

W cieniu waszych ojców i honoru żołnierza 

 

Edytowane przez Moondog (wyświetl historię edycji)
9
Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
Opublikowano

Zastanawiam się jaki jest sens adresowania przekazu do odbiorcy, który, tak można założyć, adresowanych do niego treści nigdy nie przeczyta. Nie dotyczy to tylko powyższego wiersza, ale ogólnie tego typu tendecji.

Jeżeli o interpretację zdarzeń chodzi, to, jak zwykle, zwycięzcy piszą historię... nie zawsze zgodną z jakąkolwiek prawdą, niestety. W tej chwili patrzę na to co się dzieje, podobnie jak to było/jest w przypadku pandemii, z coraz większym zdumieniem i przerażeniem. 

Pozdrawiam.

Moondog

Moondog

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

@Sylwester_Lasota

@Sylwester_Lasota W sumie to nie wiem ale pisząc tan wiersz wyobraziłem sobie ukraińców recytujących go pod nosem i zalerzało mi na podkreśleniu pogardy wobec rosyjskiej nienawiści i roszczeń względem państw nad którymi kiedyś mieli kontrolę. A co do stwierdzenia że zwycięzcy piszą historię myślę że mnogość I dostęp do mediów skutecznie uniemożliwi jakąkilwiek propagande natomiast problem pojawia się w wyegzekwowaniu konsekwencji takiej agresji bo dopuściło się jej tak potężne państwo

Pozdrawiam

Edytowane przez Moondog (wyświetl historię edycji)
Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zapewniam Cię, że pani Propaganda ma się obecnie tak dobrze, jak jeszcze nigdy jeszcze się w historii nie miała... i to nam, niestety, dobrze nie wróży... bo grunt jest podatny po obu stronach frontu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

Wszystkiego Dobrego.

  • Moondog zmienił(a) tytuł na do ruskich żołnierzy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      bóg

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Czarek Płatak   Niezwykle poruszająca miniatura. Fascynuje mnie, jak w zaledwie pięciu słowach udało Ci się zamknąć tak potężny ładunek filozoficzny i teologiczny. Dotykasz tu odwiecznego problemu boskiego milczenia, ale odwracasz tę perspektywę - to milczenie nie wynika z obojętności, lecz z absolutnej wszechwiedzy. Zostawiasz mnie z  pytaniem - czy świadomość, że Ktoś zna już zakończenie, powinna uspokajać, czy raczej przerażać? Wywołałeś lawinę myśli.  Genialne!  
    • Berenika97
      wet-on-wet

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Benjamin Artur   Bardzo nastrojowy wiersz, w którym monotonna szarość deszczowej podróży staje się metaforą egzystencjalnego zagubienia. Świetny jest obraz palenia papierosa na poboczu, by "kolorem koszuli" przełamać szarość - to jakby gest oporu wobec przytłaczającego pejzażu i próba zaznaczenia własnej obecności w świecie. Znakomite jest zakończenie - pytanie, o obraz człowieka jako elementu większej kompozycji, który może zostać usunięty, jeśli nie będzie pasował do całości. Ta surrealistyczna puenta przenosi zwykłą podróż samochodem w rejony refleksji nad sensem własnego istnienia. 
    • Berenika97
      Letnie zawirowania

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Starzec   Lato to podobno bardzo uważny słuchacz - na pewno wyłowiłoby ten wyjątkowy głos z miliona innych.  :)) Pozdrawiam. 
    • Jacek_Suchowicz
      rzozrzucane słowa

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      (tryptyk) Piszesz wiersze piękne, czułe I rytmiczne. Od niechcenia, tak przypadkiem Rzucasz słowa. I przeplatasz swe tęsknoty Spontaniczne, Z takim wdziękiem, że je można Zacałować. Chociaż wersy jednym ciągiem Są pisane, To przestrzenie między nimi, Pustką krzyczą. A te zwrotki niby razem Układane, Nigdy siebie nie zobaczą, Nie usłyszą. Wybacz proszę mą brutalną Ingerencję I przepraszam, że się wtrącam, Tu akurat. Lecz pozbieram Twoje słowa Bardzo skrzętnie, By je potem wszystkie razem Poprzytulać. Bardzo chłodno, ze złą miną, Patrzysz bokiem, Że zostawię twoje strofy Gdzieś na drodze. Jeszcze tylko się zatrzymam Rzucę okiem, Może zgarnie zabłąkany Ten przechodzień. Już pochyla się niechętnie I je czyta. Zebrał szybko wszystkie wersy W jedną całość I uśmiecha się serdecznie, Bo jak widać W słowach szczęście, na tej drodze Go spotkało. Za pazuchę skrzętnie schował Twoje wiersze I do serca je przytulił Tak ochoczo. Bo zrozumiał że miłości Są cenniejsze, Niż pieniądze, splendor, sława Oraz złoto. Idę dalej, a nade mną, Świeci księżyc. Mleczna droga gdzieś mnie wiedzie Wokół cisza. W dali wodnik wraz z pannami Wozem pędzi, Lecz hałasu ani rozmów Tu nie słychać. A przy drodze wartkim prądem Strumień płynie; Próśb, uczynków oraz marzeń Niespełnionych. Czy pragnienia ktoś wysłucha I je przyjmie, By nasycić i napoić Tych spragnionych? W dali ziemia swym błękitem Jeszcze mami. Tam się kończy i zaczyna Coś od nowa. Ktoś pamięta i wspomina Żeś kochany, Póki żyją - rozrzucane Twoje słowa.     wspomnienia do których wracam właśnie umuzyczniłem i nie che mi wejść na stonę proszę o podpowiedź
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 103. Nie jesteśmy cieniami

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Chciałabym w to wierzyć. :) Ale patrząc na to, jak trudno przekładać wiedzę o przeszłości na wnioski dla teraźniejszości i przyszłości -  coraz częściej myślę, że historia to jednak niedocaniana nauczycielka.:)  Pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...