Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

@Somalija

   Aga, a ja mam zastrzeżenia. W pierwszej zwrotce dwa pierwsze wersy zdają się  niezrozumiałe. W trzeciej przeszkadza "choć" - powinno być "chociaż". Drugi zaś wers jest nadsłowiem. Popraw, proszę - a Wiersz będzie Naprawdę Prześliczny 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

   Serdeczne pozdrowienia.

Edytowane przez Corleone 11 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Somalija

   Ależ mogę nie zrozumieć. Pierwszy wers: 

"muzyką z nieba te ciepłe ramiona" - w domyśle "są dla mnie". Tak? Wers drugi: "wtulam moje nagie". Może "wtulam /w nie/ moje nagie". Ramiona, jak się domyślam. I czy nie powinno być "wrząca twarz" zamiast "wrzącą"? W następnej linijce, rzecz jasna.

   Domyślność czytelnika to jedno. Ale przy pisaniu konieczna jest precyzja. Masz w wyobraźni obraz, który chciałaś oddać słowami. I widzisz go jako Autorka. Ale trochę pospieszyłaś się, pisząc. Dlatego mi, jako czytelnikowi, trudniej jest go zobaczyć. 

   Aguś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, to zwrócenie uwagi uważnego odbiorcy. Nie krytykanctwo. "Wygładź" pierwszą zwrotkę, a będzie wspaniale . 

   Dodam jeszcze, że "trójstyk" to rewelacyjna metafora. Właściwie nawet podwójna metafora  O ile nie potrójna. Fantastycznie. To Perełka, iskrząca się na końcu Wiersza . BRAWO .

   

   Serdeczne pozdrowienia . 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!!   @Berenika97 Bardzo dziękuję !!!   Zbliżający się koniec Dariusza był typowy dla wszystkich upadków władców absolutnych. Musisz sam rozliczyć się z losem, nikt już na końcu nie poda ci ręki.   Król ma tysiąc ludzi. Coraz mniej wierzy w ich tysiąc serc.   Pozdrawiam
    • @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!   Masz rację, tych "niedopasowanych" jest naprawdę wielu, niezależnie od tego, po której stronie maski się stoi. Serdecznie pozdrawiam.    @andrew   Bardzo dziękuję za piękny komentarz. Serdecznie pozdrawiam.    może i się spóźniamy ale dzięki, że czekasz że patrzysz że nie odwracasz wzroku kiedy ja odwracam się od siebie @lena2_   Bardzo dziękuję!    Myślę, że czasem to właśnie te momenty, które wymykają się logice, najlepiej oddają to, co chcemy nazwać.  Serdeczności!    @Charismafilos   Bardzo dziękuję!  Często w życiu szczerość i smutek chodzą w parze.  Serdecznie pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za tak głęboką refleksję – ta koncepcja "wymiarów" bardzo mi się podoba. Rzeczywiście, można być "obecnym" w jednym wymiarze, a jednocześnie nieuchwytnym w innym.  A ta scena z Bohunem i Heleną - fajne porównanie. Ten moment, kiedy wszystko zostało "rozwiązane", a mimo to w oczach pozostaje coś niedopowiedziane, ten cień, który nie chce się rozwiać - to właśnie ta sama "nieobecność w obecności".   Serdecznie pozdrawiam. 
    • W domu marzeń nie dziwią często splecione dłonie ani mocno bijące serca W domu marzeń nie dziwią gesty proste lecz miłe jak początek wiosny W domu marzeń nie dziwi szczerość i prawda matki ojca i dziecka Bo w domu marzeń mieszka podlana słowem i gestem najwyższa wartość Wartość którą nie wszyscy nazywają miłością
    • @Trollformel   Lubicie się z wzajemnością!  :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...