Umlomo we cosmic

[Dekaos Dondi]

obrzeże mięsistej galaretkowej orbity

zaróżowionej wilgocią

przebite zwałkowanym

srebrnym sierpowym

ze szpikulcem ogona

przelatującej

 

dyskokrąglaki

wirują spiesznym zgrzytaniem

prostokątnych karłów

zakorzenionych

za nimi otchłań ciemnej materii

wciągający tunel czasem przestrzenny

lub zatkany

 

spłaszczone błyszczące

dwie dziurawe doliny na przestrzał

przylepione czasem

horyzontem zdarzeń

 

w oddali

wysoko

obserwatorium

kurtyny kpią z grawitacji

podwójny monitoring

 

poniżej

duet czarnych dziur

przedzielone zapachem

czują co się święci

 

guzicjanki

guzicjanie

 

zerkają wokół

na wlatujące obiekty

 

mroczny

niemy

zimny

milczący

zajęty przeżuwaniem

 

zlęknieni

chociaż wiatr słonkowy

nawiewa daleki odgłos

chluśnięcia burzowych ciepłych

lśnień

a może to tylko

guzik z pętelką

 

jest

 

wężowaty

wilgotny

różowy stwór

wychynął z czeluści

 

oblizuje ich świat