Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Masz bardzo ciekawe pomyły na haiku, tylko nie potrafisz tego dobrze ująć w tej formie. Nie używaj przenośni, bo to za krótki utwór na takie wymyślne słowa. Opisuj tylko obraz, starając się używac prostych słów tak, aby każdy czytelnik mógł w przybliżeniu zobaczyć to co Ty. Metafora może być dla kogoś nie zrozumiała, a przez kogoś innego całkiem inaczej odczytana.
Popatrz jak ja odczytałam Twój utwór:

świt
w ciszy i ciemnym świetle
kontury

Wiem o co chodzi (chyba?), czuję ten nastrój, ale ciągle nie wiem czego kontury, nie widzę tego. Mogłaś mieć na myśli kontury drzew, domu, kościoła lub inne... Staraj się tak opisać, żeby wszyscy zobaczyli/poczuli, to co Ty.

Pozdrawiam

Opublikowano

sylaby 1-4-10 to przecież nie haiku,"przeszarzenia" i "kontury zaokrąglone ciszą"to przenośnie, z czego tu się cieszyć? że ładne? To wystarczy? Polacy zawsze wymyślają i narzucają "swoje" korzystając z ,jednak, nazw cudzych. jak to jest? Nieświadomość czy niedouczenie? Tak łatwiej? Nie nazywam tutaj tego wprost, po imieniu, ale to mijanie się z prawdą. Same błędy. Kiedyś trzymano się w tym dziale formy i zasad, teraz - wolna amerykanka. Wstyd!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   To niezwykle intymne studium zbliżenia, w którym granica między fizycznością a metafizyką ulega całkowitemu zatarciu.   "Wessało nas w wyrwę po słowach” - wszystko, co ważne, wydarzyło się poza językiem.   Metafora „opiłków” jest niesamowita, sugeruje tarcie przez obecność drugiej osoby. Ciała wiedzą szybciej, pulsują w tym samym rytmie, zanim umysł zdąży to nazwać.   Ustawienie „w jednej osi” - idealne dopasowanie.   "nie ma już jak oddzielić , siebie od niego” - metafora zjednoczenia, w którym zatracenie własnej odrębności jest ceną za absolutną bliskość.   Bardzo gęsty i piękny tekst o zatracaniu się w drugiej osobie. Tak go rozumiem. :)
    • czasami myśli szarzeją robią się nudne i nieprzejrzyste zapominanie niekoniecznie demencja jakaś odmiana czasami rozczarowanie może wyłoni się nowa myśl
    • @Migrena taki skromny, mały wierszyk spisany na kolanie, w jakąś minutę, został przez Ciebie rozpatrzony w różnorakich kierunkach filozoficznych, przez co na chwilę urósł jak jakieś dzieło ale jednak powróćmy na ziemię -to nadal ten sam mały wierszyk.  Dziękuję za Twoją bogatą interpretację, jest na pewno ciekawsza niż utwór, którego dotyczy. A, że się zapętlił- to dobrze, bez tego prawdopodobnie nie było by Twojej wspaniałej wypowiedzi.     @LessLove Też uwielbiam góry i górskie powietrze. Cóż może być lepszego i zdrowszego ...      
    • @hollow man - współczesna scena muzyczna zdominowana jest przez image sportowej elegancji oraz specyficzną, "miauczącą" manierę głosową, co skutkuje charakterystyczną fonacją. Eklektyzm, zabawa konwencjami oraz reinterpretacja estetyki PRL (np. wizerunek z wąsami) mogą rodzić wrażenie braku nowości. Jednak ta maniera i powierzchowne rozumienie przeszłości tworzą nową jakość – tzw. antyjakość. W tkance podskórnej twórczości wyraźne jest upolitycznienie i upoglądowienie (kwestie religii, ateizmu, kultury masowej – oparte na czarno-białym wzorcu). @Berenika97 dziękuję @hollow man dziękuję 
    • @hollow man   A szkoda! Ludzie zachodu mają bardzo fałszywy obraz Rosji. Natomiast często Polacy są postrzegani jako genetyczne  rusofoby. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...