Wspomnienie o Ewie Demarczyk

[Damian.M]

 

 

Znów stoję na scenie drewnianej

tylko nie wiem

czy jako człowiek

kukiełka

pacynka

Zawsze ktoś pociąga za sznurki.

----

I ten wąski korytarz

prowadzi w stronę biura urzędnika

gdzie na biurku stoi

maszyna do pisania

filiżanka wypitej kawy

Papieros co jeszcze nadal się tli.

----

Nisko pod naszymi stopami

przychodzi palacz

wczesnym rankiem

każdego dnia

do kotłowni numer sześć

by rozpalić ogień

taki miły pan

przywita się

uśmiechnie

czasem coś powie

mało zauważalny

parę osób tylko go spotyka

A ja ostatnio codziennie.

----

Słowa te

poezja śpiewana

dążę jedynie do perfekcji

ciągle wymagam

stawiam poprzeczkę

choć w życiu realnym

Nazywają mnie cichodajką.

----

Odeszłam z tego świata

bez wpływu i decyzji

tak to już jest złożone

nadejdą łzy

w sercu ból

później tylko wspomnienia

muzyka została

spogląda w oczy ludzi

A każde wyraża coś innego.

----

Autor wiersza

Damian Moszek.

[OloBolo]

wydała trzy płyty... choć tak naprawdę moim zdaniem to tylko jedną.

jaki trzeba mieć talent żeby zaśpiewać kilkanaście piosenek i być słuchanym przez półwiecze .

 

 

 

 

 

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Zacne pisanie - 

                              Pozdr.