serca w sosie własnym

[natalia]

konserwuję soczyste serca
cierpliwie pod podłogą ulegają
do akuratności

z czasem po nie sięgam
dla poprawy smaku
deseryjnie

po odsączeniu z miodu
zarumieniam na świeżym maśle
wszechstronnie

skrapiam dziecięcymi łzami
podduszam na bezwolnym ogniu
opieprzam

wykładam na ryżowe półmiski
zielenię naturalnie
popijam A Rh+

gorąco polecam
najlepiej spożyć przed
wczoraj

[pan_ktotam]

czynności w wierszu zbyt dużo

ale to techniczna sprawa


ciekawy tekst
dobre zakończenie

gdyby jeszcze było mniej 'czynności'


/ktotam

[Ul.CIA]

witaj Natalio. Ależ potrawka :) aż się boję pisać mniam, bo choć chcę, to wiem że nie jestem wampirką... Zjadam jedak Twój wiersz ze smakiem:) a na talerzu zostawiam wersety: 5,8,11,14. Moim zdaniem lepiej się wkomponują w nutę smakową wiersza którego jeszcze nie napisałaś. Pozdrawiam.

[Michał Ziemiak]

Witam!
"Robertowsko-makłowiczowski" wiersz ;-) Przyznam, że mam słabość do takich form: wiersz-przepis ;-) Choć z założenia są czasownikowe, co w pewnym stopniu obniża liryczną sferę utworu, to jest w nich coś takiego "rozkazowo-niepokojacego"... inaczej temat wiersza byłby goły i bez smaku ;-) Plusik ode mnie!
POZDRAWIAM!

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Smacznie i sympatycznie... u mnie też plus... pozdrawiam

Nieśmiertelności i miłości życzy - Nieśmiertelny

[Barbara_Pięta]

przepiękny wiersz :-)). Nie razi mnie nadmiar czynności w wierszu, taki jego urok. Ten typ tak ma ;-)). Pozdrawiam po krótkiej przerwie / B.

[natalia]

dziękuję bardzo wszystkim za opinie :)

Ktotamie, ciężko mi było ograniczyć te czynności.

Ulcia, Michale, Arku - smacznego!

Basiu, cieszę się, że wróciłaś :)