Tanatoplastyka

[Gość]

jeśli ulecieć z zimnej skorupy
to tylko rzeźbą spod twojej ręki
uformowany na podobieństwo
chwil w których byłem czysty i piękny

przepłacz nade mną choć krótką chwilę
by łzy nas w gęstą jedność spoiły
ślady po bólu zamaż - a wtedy
we śnie przed tobą stanę jak żywy

jest świat gdzie mógłbym być nieśmiertelny
choć wieczność czernią stygnie w źrenicach
na sztukę nigdy nie jest za późno
uczyń mnie dziełem swojego życia

 

 

[Marek.zak1]

Fajny wiersz, a to kształtowanie jest jednak wzajemne, z tym, ze one robią to dyskretniej. To kształtowanie jednak łączy i dlatego  im ludzie starsi, tym o nie trudniej, bo już są ukształtowani. Pozdrawiam 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki!

Po śmierci można sobie pamięć zmarłego kształtować dowolnie ;>

[Marek.zak1]

@error_erros No tak, to o śmierci, a ja o czymś innym. Co do śmierci można, ale jeśli w pamięci ukształtował peel obraz w sprzeczności do reala, to takie kreowanie według własnej potrzeby, czyli oszukiwanie się. Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

@error_erros - podoba się - 

                                                         Pozdr.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na to już denat nie ma wpływu ;> Natomiast osobie "wspominającej" wypaczenie jego obrazu może już tylko pomóc, więc niech jej tam będzie, na zdrowie ;D

Cieszę się, dziękuję!

[Sylwester_Lasota]

Wyjątkowo optymistyczny i jasny, w porównaniu z większością tych, które wcześniej u Ciebie czytałem. Podoba się.

 

Pozdrawiam :)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, ale udało mi się zachować kompromis - mimo dość optymistycznego wydźwięku, zmieściłem się z tym wierszem w ulubionym grobowym klimacie ;D

Dziękuję!

[Gość Franek K]

Lubię takie klimaty. Udowadniasz, że można piać o wszystkim, tylko trzeba wiedzieć jak.

Tak gwoli ścisłości, to kosmetyka pośmiertna zwie się fachowo tanatopraksją.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Eee, nie. Są tematy, których nie miałbym odwagi podjąć ;>

Wiem, wiem. Jak tylko usłyszałem słowo "tanatoplastyka", to mnie zafascynowało i doczytałem sobie takie rzeczy. Zdecydowałem się na tanatoplastykę, bo kojarzy się ze sztuką, a jeszcze wymyśliłem to zdanie z końca wiersza: na sztukę nigdy nie jest za późno - i tak mi się spodobało, że już nawet nie brałem pod uwagę innego tytułu ;D

[jan_komułzykant]

Wiersz i wspomniana w nim 'plastyka' przypomniały mi dość makabryczną

w swoim czasie wystawę "Body Worlds" Guntera von Hagensa.

Różnie na jej temat pisano, bo jedni byli zniesmaczeni (profanacja ludzkich zwłok)

inni zachwyceni. Było aż 6 wersji owej sztuki, każda inna w zależności od rejonu świata. Inaczej w Europie, inaczej w Ameryce.

Hipokryzja?

Z drugiej strony, jakoś wcale mnie nie dziwi, że autorem był Niemiec

Rasizm jaki, czy co?

A teraz dobra informacja. W odróżnieniu od owej wystawy wiersz

i pomysł bardzo mi się podoba, ponieważ nie ma z nią żadnego związku.

Jest inwencja twórcza i ciekawy zapis. Jak widać na tyle, że po przeczytaniu

można odjechać w bardzo dziwne rejony. :)

Pozdrawiam.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pamiętam tę wystawę, było o niej głośno. Nie rozumiem tego świętego oburzenia, które miało miejsce w wielu krajach. Sztuką może być absolutnie wszystko - to jedynie kwestia optyki i dobrej woli. Natomiast są narody takie jak nasz, które są chore, jeśli akurat nie mają się czym oburzyć.

A że autor był Niemcem - to mnie akurat nie dziwi. Niemcy mają dość swobodną estetykę. Na przykład, z tego co pamiętam, "Nekromantik" jest również dziełem Niemca ;D

Bardzo dziękuję za przychylną recenzję! Wydaje mi się, że makabrycznym, śmiertelnym klimatom również może być po drodze z romantyzmem. Może jestem trochę Niemcem? ;D

[jan_komułzykant]

A ja trochę rozumiem to święte oburzenie. Może wrażliwość na te sprawy przychodzi dopiero wtedy, kiedy w jakimś np. rodzinno-pokoleniowym stopniu w nim uczestniczymy. W końcu ta 'sztuka' w dość bliskim stopniu może brać swój rodowód, lub choćby kojarzyć się z wykonywanymi z ludzkiej skóry abażurami (i nie tylko) w obozach koncentracyjnych. I pewnie głównie o to chodziło owym sprzeciwiającym się tego rodzaju sztukom.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Być może. Faktem jest też, że miałem jak dotąd to szczęście, że nie dane mi było przeżywać odejścia nikogo bliskiego. Zapewne mając takie doświadczenie, również będę do takich spraw podchodził bardziej emocjonalnie.