Przebiśniegi

[anna_rebajn]

Gdyby żył Leonard

napisalibyśmy razem

on muzykę

ja słowa układałabym do życia niewiecznego

 

Wyśpiewałby potem miłość

światu

tuliłby niechciane matki do snów szczęśliwych

opowiadałby dzieciom dobre dni

dziadkom czas spokojny i długi

 

Lasom deszcze

rzekom troskliwe drzewa pochylone nad

żurawiom rozlewiska nieba

pisklętom skrzydlate obłoki

 

Trwałaby pieśń niewieczna

dość długo

żeby się nią cieszyć

gdyby żył

 

a tak

słowa po cichu opadają w ziemię

po cichu kiełkują

po cichu wyrastają

i kwitną po cichu

potem

opadają miękko

wokół Leonarda

 

a on

podnosi je z wiatrem

wtedy opadają znowu

a za oknem pada ciepły śnieg

Edytowane 11 Lutego 2022 przez anna_rebajn (wyświetl historię edycji)

[violetta]

kwitną po cichu piękne, ale to zwiastunkami wodnego katarku :)

[Dared]

@anna_rebajn Słowa wymruczane , uroczo

[anna_rebajn]

@Dared Właśnie Go słucham, więc napisaliśmy to razem ;). A

[Annuszka]

Aż mi dech zaparło... Piękny  wiersz, człowiek czyta i dzieje się magia...

[anna_rebajn]

@Annuszka Chciałabym, żeby tak było, że razem z wierszem przenika część duszy. Ta najlepsza. :)

[anna_rebajn]

@Gosława Swój swego zawsze pozna :). A

[dgghj]

@anna_rebajn

Tak, piękne. Mój ulubiony wers to "rzekom troskliwe drzewa pochylone nad"

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - tylko pochwalić wypada - 

                                                                  Pozdr.serdecznie.

[anna_rebajn]

@Michał_78 Nie czytałam i nie oglądałam. Słuchałam wczoraj jego płyty. :) A.