Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przemierzamy galaktyki
Nieodkryte do dzisiaj
Spleceni ciałami
Zamknięci w ramionach

Nie znamy nazw gwiazd
Ni planet nowo powstałych
Wpatrzeni w źrenice
Objęci ustami

Ominą nas zaszczyty
Nie znajdziemy naszych imion w encyklopedii
Są niczym
W porównaniu z możliwością obcowania ze sobą choć przez chwilę

Opublikowano

to prawda początek super, końcówka trochę niespójna - najchętniej w ogóle bym z niej zrezygnowała...wybacz ale to moja wariacja na ten temat

Przemierzamy galaktyki
nieodkryte do dzisiaj

Spleceni ciałami
zamknięci w kapsułach ramion
(nie znając nazw gwiazd i nowo powstałych planet)
wpatrzeni w otchłań źrenic
próbujemy ustami objąć cały wszechświat

Opublikowano

Jesli można to ja sobie czytam ten tekst z takimi oto pominięciami i jest moim zdaniem lepiej,
w miejsce kropek wpisać inną puentę

Przemierzamy galaktyki
Nieodkryte do dzisiaj
Zamknięci w ramionach

Nie znamy gwiazd
Ni planet nowo powstałych
Objęci ustami

Ominą nas zaszczyty
Nie znajdziemy naszych imion w encyklopedii
....

pozdrawiam

Opublikowano

dwie perwsze zwrotki miodzio, ostatnia troszkę mało spójna...
za duży potok słów...taki nie di końca dopracowany...
niech ten wiersz może jeszcze poleży a puenta sama przyjdzie...

jednak podoba mi sie,daję + i czekam na odpowiednio zawartą puentę...

będę tu zaglądać
pozdrawiam pełna nadziei
lenka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...