Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

hmm.... sympatyczny, krótki , ale dużo nie wnosi, za duzo w nim "sentymentalizmu na siłe", tzn, nie zrozum mnie źle, przyjemnie się czyta, ale długo o tym utworze pamietac nie bede, po drugie pointa nie wnosi wiele do moich rozwazan, i nie ma w sobei specjalnych estetycznych wrazeń....

Pozdrawiam
Agata

Opublikowano

No Joanno, gratuluję kolejnego tekstu , widzę, że wyciągasz z rękawa już jokerka...
zgadzam się ze wszystkimi jak wyżej, natomiast ostatni wpis smuci mnie trochę...
przecież w życiu ważne są tylko chwile, zatem tego wiersza nie trzeba pamiętać na wieki /podobnie jak wielu, wielu spraw i rzeczy w życiu/, ale ta chwila nie była na pewno stracona... :)
ps
mam nadzieję, że w Twojej talii wierszy znajdzie się więcej niż 4 jokerki
pozdro i wesołych!
zet

Opublikowano

Tak, ładny obrazek. Ale taki smutny na końcu. Zadumany, niezrozumiały. Wygląda jak walka z nirwaną. Wiele rzeczy jeszcze można zmienić, ale kłótnia tylko podsyca naszą bezradność. Czasami też warto zejść z drzewa ;)

Pozdrawiam wiosennie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...