oto moje łzy

[Koziorowska]

oto moje łzy

narysowane twoją szlachetną dłonią

wskrzeszone wonią

wilgotnej skóry

ciała napiętego jak szkarłatny łuk

tęczy

 

oto mój ból

który podsycasz solą nagich myśli

wydartych z formy

cierpienie z czułością pielęgnowane

niby twoje własne

 

oto mój strach

od jakiego się nie uwolnię

zanim wybije ostateczny oddech

bez bocznego wyjścia

bez pauzy na krzyk

niepoprawny we współczesnych czasach

 

oto moja niepewność

wzniesiona z różowego marmuru

w przedostatnim śnie

powstała z prawdy

którą hodujesz na urodzajnej glebie języka

płodnych fundamentach nieba

 

oto moje życie

od niechcenia przez ciebie wyśmiane

a jednak zbyt proste

jednak zbyt beznamiętne

aby zwróciło czyjąś uwagę

zatrzymało na dłużej

 

oto moja śmierć

będzie wybawieniem

od miłości i ciszy

na które dobrowolnie się zgodziłam

dla których się urodziłam

raz jeszcze aby zrozumieć

jak wiele potrzeba

by odejść

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - mocno udany wiersz - ma moc - 

                                                                           Pozdr.

[Somalija]

@Koziorowska Szczera spowiedź...