Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Rzekło powietrze raz do człowieka,

wzdychając ciężko przy tym z wyrzutem:

- Czemu w ogóle mnie nie dostrzegasz?

Przez ciebie snuję się wciąż jak strute.

 

Wrzucasz do pieca to, co popadnie,

czy cię nie gryzie przez to sumienie?

Palisz śmieciami, a tak naprawdę

spalić ze wstydu się powinieneś.

 

Ja nie chcę wiele, chodzi mi o to,

aby być wolne od zanieczyszczeń,

oddychać pełną piersią głęboko,

tak chciałobym być rześkie i czyste.

 

Zatroszcz się o mnie, dbaj należycie.

Pamiętaj o tym, że jedno jestem!

Gdy mnie zabraknie, ty także znikniesz,

więc mnie traktuj tak, jak powietrze.

 

W tytule nie ma literówki. To taka kombinacja smutku i snucia się.

 

 

 

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Franek K byle czym się nie pali, zgadzam się, jednak z emisjami to przesada. Niech każdy pilnuje siebie i będzie dobrze. Zresztą OZE wcale nie takie OZE a energię i ciepło skądś trzeba brać. Generalnie wszystko z umiarem prócz spalania śmieci w niewłaściwy sposób, od tego są specjalne spalarnie. 

Fajny wiersz, pobudził mnie.

Opublikowano (edytowane)

@Dag

 

Dzięki Dag, ale kicham. To mój ostatni tekst tutaj. Zgłosiłem konto do usunięcia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam. F.K.

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Marek.zak1

 

Dzięki Marku, ale lekko nie jest.

Mateusz się coś ociąga...

@Dag

 

Dzięki Dag. Chwilę to trwa, a w międzyczasie coś zobaczyłem i nie mogłem się powstrzymać...

 

 

@Annie

 

Dzięki Annie, ale nie wyrabiam z serduszkami :/

@Klip

 

No nie przesadzajmy, ale dzięki :)

@dot.

 

Dzięki Dot. Czasem trzeba odpocząć.

  • 2 tygodnie później...
  • 1 rok później...
Opublikowano

Przypadkiem mnie tu przywiało :)

Świetnie napisane :)

Chociaż to "chciało bym" ja bym jednak łącznie napisała, 

tak samo jak się pisze "chciałabym", czy "chciałbym" :)

 

Pozdrowienia :)))))))

 

Deo

Opublikowano

@Deonix_

 

Fajnie, że Cię przywiało. Dzięki Tobie poprawiłem jeszcze jeden błąd. 
 

Piękne dzięki i pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...