zakazany owoc

[Adriana]

zakazany owoc

 

zawładnął moją duszą czuły wąż

i w jego kłamstwach midasowych zasiał pleśń

a w moich myślach zgniły mój los

znalazł mnie myśląc robi dobrze rozprzestrzenił chlew 

 

cichy jak myszka spod miotły wziął mnie pod włos

zapomnianymi językami umiejętnie na krwi wypisał pieśń

z intencją by zabrać głos odciął złota mega kłos

daj wejść na olimp krzyczę 

bo nie chcę więcej tych udręczeń

 

atlantydy, brak im sensu, zabrano stały ląd

nie uratuje już nikt, barkami obarczona mych pokoleń

i stracone me błagania, ostateczny mnie dopada sąd

bo wiedzy dziecku się zachciało i cięższych doświadczeń

 

na próżno leciał nad gniazdem by lepszy znaleźć schron

mój anioł wewnętrzy szukać nie straconych wyzwoleń

bo przykuł uwagę jego zawładnął duszą jego wąż

i w jego serduszku midasowym czule zasiał pleśń 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[A-typowa-b]

@Adriana kolejny udany wiersz. Pozdrawiam

[Gość]

@Adriana Choć brak wierszowi spójności pod względem ilości sylab, to czyta się do bardzo przyjemnie. Dobrze wychodzi Ci rymowanie jednosylabowych słów - to coś, czego Ci po lekturze tego wiersza zazdroszczę ;>

[Adriana]

@A-typowa-b bardzo dziękuję

@error_erros dziękuję ślicznie