Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Życie jest pasażerem. 
To my!
I tak jesteśmy podróżą... 

 

Ściągam natchnienia z nieba
Watę cukrową, po której mnie nie mdli i nie tyję

Spotkaj mnie pod którymkolwiek ... z nich - nieb!
Tak się nie odmienia, prawda?


Sążniste strzępy chmur biorą nas na spacer, pod rękę

Płaczący przez mgły dzień
Mijasz mnie odwagą sportowego samochodu
Jest mi szaro, jestem jego karoserią

Taki sam kolor, jak ten spokój

Ale nie umieramy jeszcze.
Nie z obłędu, w każdym razie.


Robię z kuli ziemskiej papierowy samolocik i leci ... przez cały świat!

Śniadanie stygnie.
Mrożone kanapki.
Z któregoś przedwczoraj.
Kawa wylewa się z pod kołdry ...
Ratunku!
Kolejna kwarta pełni!
Życia.


Zwlecz mnie z tego wiecznie niepościelonego łóżka: mnie.
... mi pościel.
Oblecz w rebus.
Gra, w której nikt nie przegrywa: zbuduj kruchość mosiądzu.

Tracę natchnienie, kiedy serce włóczy się po bankach.
Weksle z wyrokiem życia ...
Żebram o zbyt, ale nikt nie chce kupić.

 

W wiadomościach wreszcie jakieś wieści o kosmosie.
Gryzę cię w przerwie na czekoladowego wafla ...

Nieważkość, nieziemskość, Mars.
Czerwień!
Smakujesz.
Jak?
Jak supernovy.

   
 

Gość Franek K
Opublikowano

Fajny tekst. Odmiana "nieb" faktycznie brzmi dziwacznie, ale jest poprawna.

Raczej powinno być "spod" kołdry i chyba jednak czekoladowy wafel.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Droga Weno, odeszłaś ode mnie tak daleko, że mogę dotknąć twojej nieobecności. Czekam na ciebie z utęsknieniem, a ty przychodzisz tylko po dragach, jak ten "przyjaciel", który nie dość, że nie poda ci ręki, to jeszcze zepchnie cię ze szczytu. Kiedyś byłyśmy blisko, a teraz nie wiem, gdzie jesteś i komu pomagasz. Co sprawiło, że jestem ciebie niegodna? Ile modlitw muszę do ciebie wznosić, byś chciała znów ze mną pracować? Tęsknię za tobą. Boję się, że już nie wrócisz. Boże, nie umiem nawet napisać tego głupiego listu, skoro cię nie ma. Bez ciebie jestem nikim, bezwartościowym zlepkiem mięśni i płonnych myśli. To ty nadawałaś sens mojemu istnieniu, bez ciebie wszystko jest takie bezbarwne. Mogłabym nazwać cię suką, powiedzieć, że jesteś wybiórcza. Ale to nieprawda. Pozbyłam się ciebie, nie do końca umyślnie i zostałam sama, z gorzkim posmakiem żalu na języku.Wierzę, że jeszcze wrócisz. Czekam tu na ciebie i nigdzie się nie wybieram. Jestem ci wierna, potrzebuję cię i tobie powierzam życie. Wróć do mnie, proszę, i zostań ze mną póki śmierć nas nie rozłączy.
    • @Alicja_Wysocka Staram się, ale czasami mi nie wychodzi. :))To przy Twoich wierszach łagodnieję. Niekiedy poezja łagodzi moje emocje. :)
    • @infelia   Zabawne! Ale Gośka powinna być przywołana do porządku! Nazywać przy dzieciach ich ojca bałwanem i do tego starym i głupim - to jak strzelić sobie w kolano -  porażka wychowawcza. Już widzę, jaki ojciec w ich oczach będzie miał szacunek! Samo życie!
    • @Christine Jednak jesteś milutka :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Christine Zapraszam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...