veni ad vitam

[anna_rebajn]

Przyszłam
odcisnąć ślad
w którym mogłoby się
przejrzeć niebo

 

Dziwiłam się niewyraźnym nocom
i wyraźnym dniom

 

Przyszłam
kiedy ląd jak stary żółw wynurzył się
ze słonej wody
i odżył

 

Przyszłam
po trawie i mchu
depcząc drobnymi stopami nasiona drzew
i gwiazdy zatopione w kałamarzu
nieba

 

I zobaczyłam rybę wyrzuconą na niewinny piach
a nad nią mewę
z cieniem jak brzytwa

 

Zobaczyłam stado baranków i owiec
a nad nimi pasterza
gotowego na wszystko
co się wydarzyło

 

w miejscu w którym się zatrzymałam

ułożył się początek wzoru

Edytowane 6 Grudnia 2021 przez anna_rebajn (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - owe dziwienie mi się podoba - dodaje mocy wierszowi - 

                                                                                            Pozdr.uśmiechem.