Polskie Krzyże

[andrew]

*Polskie Krzyże* 

 

nasze piękne

Polskie krzyże

są zawsze powodem

do zadumy i refleksji

patrzysz na nas 

Panie Jezu z krzyża

na tych przechodniów

zabieganych zagubionych 

nie potrafimy

ci spojrzeć w oczy

czasami nas to zawstydza

ale częściej naszą twarz 

znaczy wyraz obojętności

to Cię boli najbardziej

 

ze spuszczonymi głowami

przemykamy donikąd 

ty jednak jesteś cierpliwy niewzruszony spokojny

wiesz że do Ciebie wrócimy

dokąd byśmy mogli uciec 

gdzie się ukryć 

oczekujesz na nas cierpliwie

tak jak my na swoje

kochane dzieci

które wyszły z domu

  10.2021

[Gość]

Wolałbym czytać taki wiersz napisany z perspektywy pierwszoosobowego podmiotu lirycznego, żebym nie musiał czuć się częścią tego "my".

[andrew]

@error_erros Ja kiedyś przeczytałem , że ludzie jedzą jak zwierzęta. Zdziwi Cię to pewnie, ale nie pomyślałem, że mnie to dotyczy. Zgadnij dlaczego. 

Pozdrawiam serdecznie. 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wyrazy uznania za wyszukaną złośliwość. Nie rozumiem tylko, za co.

[andrew]

@error_erros

Naprawdę nie było moim zamiarem zrobienia Ci przykrości. Była to zwykła riposta, bez zastanowienia. 

Przepraszam 

 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Luz. Przynajmniej z wyobraźnią i klasą ;D

[Sylwester_Lasota]

Różne są te "polskie krzyże". Obok miejscowości, z której pochodzę, była kiedyś dosyć duża wieś. Na początku dwudziestego wieku została przeniesiona w inne miejsce. Został po niej krzyż przy drodze, stojący kiedyś prawdopodobnie przy wjeździe do niej. Do czasów mojej młodości przetrwała jedynie poprzeczna belka z przybitym do niej metalowym Jezusem, ale cały czas ktoś przynosił w to miejsce świeże kwiaty.

Druga historia związana jest z jednym z okolicznych cmentarzy. Pojechaliśmy tam kiedyś i pamiętam jakie wrażenie wywarły na mnie wyrzucone na śmietnik metalowe krzyże. Było ich mnóstwo. Byłem bardzo zdziwiony, że ktoś, kto to zrobił, przed wyrzuceniem ich nie pociął chociażby na mniejsze części. Dla mnie byłaby to mniejsza profanacja.

Byłem kiedyś w muzeum, zupełnie świeckim, które zebrało sporą kolekcję przedmiotów kultu, między innymi krzyży, często wykonanych ze szlachetnych materiałów i bogato zdobionych. Gdy się do nich zbliżyłem, zastałem tam dość dużą grupę Azjatów okazujących im spore zainteresowanie, dyskutujących o czymś w niezrozumiałym dla mnie języku i fotografujących co ciekawsze egzemplarze. Zrobiło mi się tak jakoś smutno. Ale to już było poza granicami naszego kraju.

To taki przekrój, powiedziałbym.

Pozdrawiam

Edytowane 6 Grudnia 2021 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[andrew]

@Sylwester_Lasota

Nie spodziewałem się takiego prezentu na Mikołaja. 

Dziękuję 

Pozdrawiam 

[anna_rebajn]

Zastanawiam się które krzyże są polskie, a które nie. Czy wyznacznikiem jest miejsce, na którym stoją czy człowiek pod nimi pochowany. A te, które kiedyś były polskie, ale już nie są, bo przesunięto granicę wschodnią.  A te gdzieś daleko, które postawił jeden Polak drugiemu? I czy polskie są te, które przejęliśmy, ale zostały postawione cudzą ręką, na obcym grobie, więc może nie dość polskie. I tylko Pan Jezus ten sam, nieczuły na granice, które mu stawiamy.

Edytowane 6 Grudnia 2021 przez anna_rebajn (wyświetl historię edycji)

[andrew]

Ponieważ mamy wolną wolę możemy dowolnie interpretować... 

Dla mnie wszystkie krzyże są świadectwem Jezusa ukrzyżowanego,więc godne opieki, dla Boga nie ma granic. 

Pozdrawiam